ΠΛΥΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΣΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΑΚΕΛ!

 ΕΝΤΑΤΙΚΗ κινητοποίηση παρατηρείται στους μηχανισμούς του ΑΚΕΛ το τελευταίο χρονικό διάστημα. Τα ακτίβ δίνουν και παίρνουν σε όλο τη επικράτεια της Κύπρου, από την πιο μικρή κομματική ομάδα της υπαίθρου, μέχρι τις πιο μεγάλες των αστικών κέντρων.

Αντικείμενο των κομματικών συγκεντρώσεων είναι η πλύση εγκεφάλου των μεσαίων και κάτω κομματικών στελεχών (τα οποία με τη σειρά τους, αν πειστούν θα αναλάβουν να πείσουν και τα απλά μέλη), έτσι ώστε να διασφαλιστεί το «ΝΑΙ» των ακελικών στο επικείμενο σχέδιο διευθέτησης του κυπριακού.

Των ειδικών αυτών ακτίβ προεδρεύει πάντα ένας εκ των εκλεκτών του Χριστόφια, υπουργός, βουλευτής ή μέλος των συλλογικών οργάνων του ΑΚΕΛ, όπως Γραμματεία, Πολιτικό Γραφείο και Κεντρική Επιτροπή και στη βάση υπάρχουν πάντα κάποιοι βαλτοί, οι οποίοι υπερθεματίζουν με εμφαντικό τρόπο αυτά που λέει ο «καθοδηγητής».

Η καθοδήγηση εκδηλώνεται σε τρία επίπεδα:

• Πρώτα εξυμνείται ο Χριστόφιας σε βαθμό προσωπολατρίας. Διατυπώνονται διθύραμβοι για τον «μεγάλο» ηγέτη, ο οποίος κατάφερε να ανεβάσει το ΑΚΕΛ στην κορυφή της πολιτειακής εξουσίας, καθιστώντας το ΑΚΕΛ ένα από τα λίγα κυβερνώντα κομμουνιστικά κόμματα στον κόσμο. Υπερτονίζονται οι δήθεν «χάρες» του «μεγάλου αρχηγού», όπως οι δήθεν καλές του σχέσεις με τους τουρκοκύπριους, η «αποδοχή» του από τους ξένους, η λαϊκή καταγωγή του και η δήθεν «φιλολαϊκή» του προσέγγιση.

• Δεύτερο, υποβάλλεται στους παρευρισκόμενους το γεγονός ότι τυχόν αποτυχία του Χριστόφια στις συνομιλίες και στην τελική τους έκβαση που είναι τα δημοψηφίσματα θα πλήξει ανεπανόρθωτα το κύρος του αρχηγού και του κόμματος και θα κατατάξει το ΑΚΕΛ στους τόσους που προσπάθησαν να λύσουν το κυπριακό, αλλά δεν τα κατάφεραν. Τονίζονται τα ωφελήματα που θα έχει το κόμμα από τη λύση του κυπριακού, ότι δηλαδή θα μείνει στην ιστορία ως το κόμμα που έλυσε ένα μακροχρόνιο πρόβλημα, τονίζεται όμως και η εκτίμηση ότι με τις διευθετήσεις το ΑΚΕΛ θα είναι πάντα είτε εξουσία, είτε κοντά στην εξουσία.

• Τρίτο, τονίζεται στους παρευρισκόμενους στις κομματικές συγκεντρώσεις η λεγόμενη «ιδεολογική» διάσταση, ότι δηλαδή το ΑΚΕΛ, το οποίο ανέκαθεν είχε τους τουρκοκύπριους ως αδέλφια, είναι αυτό που θα πρέπει να φέρει την «επανένωση» και τη «συμβίωση» και που θα προάγει την πλήρη «επαναπροσέγγιση» και ότι αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της λύσης διζωνικής – δικοινοτικής ομοσπονδίας, αυτό δηλαδή για το οποίο προσπαθεί ο Χριστόφιας.

Ακολούθως γίνεται μια ενημέρωση για τις εξελίξεις στις απευθείας συνομιλίες, κατά την διάρκεια της οποίας ωραιοποιούνται τα πράγματα, αλλά και τονίζεται πως σε κάποια θέματα ο Πρόεδρος «παλεύει» σκληρά, γι’ αυτό αν υπάρχει κατάληξη, αυτό θα είναι αποτέλεσμα του «αγώνα» του Προέδρου και να είναι ήσυχοι πως η λύση θα είναι δίκαιη και βιώσιμη κτλ κτλ κτλ.

Και στο τέλος, τα μεσαία στελέχη του ΑΚΕΛ καλούνται να είναι έτοιμα όχι μόνο να υπερασπιστούν την προτεινόμενη λύση, αλλά και να την προωθήσουν.

Το όλο σκηνικό αποτελεί προφανώς την άσκηση προληπτικής πολιτικής. Το ΑΚΕΛ θέλει να προετοιμάσει πρώτα τον κόσμο του και μετά τον υπόλοιπο λαό, ανεξάρτητα αν η έκβαση των μεθοδεύσεων των ξένων είναι βέβαιη ή όχι. Δηλαδή, χωρίς να είναι ακόμα σίγουρο ότι οι συνομιλίες θα έχουν κατάληξη την κατάθεση σχεδίου λύσης, στο ΑΚΕΛ θέλουν να είναι προετοιμασμένοι, για να μην την πάθουν όπως το 2004, όταν ο κόσμος του ΑΚΕΛ έσυρε την ηγεσία στο ΟΧΙ, ενώ η ηγεσία είχε αποφασίσει να στηρίξει το σχέδιο Ανάν.

Τώρα, αν τελικά δεν καταλήξουμε σε δημοψήφισμα, κάτι θα βρουν να πουν στον ανυποψίαστο λαό!