Ο ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ ΠΑΕΙ ΣΤΗΝ ΤΡΙΜΕΡΗ ΧΩΡΙΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ!
Πιστός στην αποτυχημένη πολιτική του, η οποία έφερε το κυπριακό ένα βήμα πριν την υλοποίηση τραγικών, για τον Κυπριακό Ελληνισμό, εξελίξεων, παραμένει ο Χριστόφιας και μετέβη στο Green Tree, χωρίς καμία στρατηγική, χωρίς σχέδιο αντιμετώπισης των σεναρίων που πλέον είναι κάτι περισσότερο από ορατά.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ενδείξεις, δηλώσεις του ΓΓ του ΟΗΕ, του Ντάουνερ και της τουρκικής πλευράς, αλλά και την ομολογία του ιδίου του Χριστόφια και των γύρω του αυτά που αναμένεται να αντιμετωπίσει ο Χριστόφιας είναι:
• Το κλείδωμα των δήθεν συγκλίσεων που συμφώνησε μέχρι τώρα, δηλαδή των υποχωρήσεων του από πάγιες θέσεις της Ε/κ πλευράς.
• Την άσκηση πιέσεων για νέες υποχωρήσεις σε βασικές πτυχές του κυπριακού, όπως το περιουσιακό. • Τη διασφάλιση της σύγκλησης δήθεν διεθνούς διάσκεψης, ως την καταλυτική και καταληκτική διαδικασία.
• Τη διαμόρφωση και το κλείδωμα μερικής συμφωνίας – πλαισίου «αρχών», το οποίο θα προκύψει από το πάρε – δώσε μεταξύ των κειμένων που ετοίμασαν οι δύο πλευρές, δηλαδή επιδιαιτησία. Το θέμα του χρονοδιαγράμματος θα τεθεί, περισσότερο σαν μοχλός πίεσης, παρά σαν επιδίωξη, επειδή είναι πολύ καλά γνωστό ότι η Κυπριακή Δημοκρατία θα ασκήσει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης το δεύτερο εξάμηνο του 2012, εφόσον έχει εξευρεθεί και φόρμουλα, για να μην έχει επιπτώσεις η Τουρκία στην ενταξιακή της πορεία. Ο διεθνής παράγοντας γνώριζε ότι θα προκαλούσε κύμα σοβαρών αντιδράσεων στο εσωτερικό, με απρόβλεπτες για τους σχεδιασμούς του συνέπειες, αν επέμενε να αποποιηθεί η Κυπριακή Δημοκρατία της ευθύνης της άσκησης της προεδρίας.
Για κανένα από τα πιο πάνω σενάρια, δεν υπάρχει στρατηγική αντιμετώπισης τους, εκτός του πλαισίου που έθεσε το Εθνικό Συμβούλιο για απόρριψη της επιδιαιτησίας και των χρονοδιαγραμμάτων. Βεβαίως, αυτά είναι αυτονόητα. Αλλά, το σοβαρό ζήτημα είναι ότι δεν αντιμετωπίζονται μόνο με λεκτικές διακηρύξεις και με την παντελή απουσία στρατηγικής. Πάντως, κατά την πρόσφατη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου, ο Χριστόφιας εμμέσως ομολόγησε την παταγώδη αποτυχία της πολιτικής του, αφού είπε στους πολιτικούς αρχηγούς ότι μεθοδεύονται πολλά εναντίον της Ε/κ πλευράς και ζήτησε τη βοήθεια τους, για να τα αντιμετωπίσει. Βεβαίως, είναι κατά γενική ομολογία παραδεχτό, ότι η έκκληση για βοήθεια από τον Χριστόφια έγινε με στόχο να καταστούν τα κόμματα συνυπεύθυνα για τη διολίσθηση και εδώ είναι που την πάτησαν όλοι (πλην του Ευρωπαϊκού Κόμματος), όταν αποδέχτηκαν, έστω και υπό τη μορφή απόρριψης ή υποβολής όρων, να τεθεί στο τραπέζι η σύγκληση δήθεν διεθνούς διάσκεψης. Δυστυχώς, μετά από την τριμερή συνάντηση, είμαστε περίεργοι μόνο να δούμε με ποιο τρόπο θα παραπλανήσει και πάλιν την κοινή γνώμη ο Χριστόφιας, για να πείσει ότι δεν υπήρξε δυσμενής εξέλιξη.





del.icio.us
Digg
| Εκτύπωση | 21/01/2012 | Με τον Κωστάκη Αντωνίου
Ατελέσφορη διαδικασία μισού αιώνα δεν δίδαξε τίποτε στους ηγέτες μας
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη της χρεοκοπίας του ψευδεπίγραφου διακοινοτικού διαλόγου, από την ομολογία του υπ' αριθμόν ένα ένθερμου θιασώτη του. Του Προέδρου Χριστόφια.
"Έχω υπομονή, γιατί αν δεν είχα, θα είχα εγκαταλείψει έως τώρα τις συνομιλίες", δήλωσε σε συγκέντρωση Τουρκοκυπρίων του Λονδίνου.
Σφόδρα απογοητευμένος, τελικά, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, από τη χρεοκοπία της "μόνης", κατά τον ίδιο και το ΑΚΕΛ, διαδικασίας που μπορεί να οδηγήσει σε λύση.
Το γεγονός ότι, αυτού του είδους οι συνομιλίες, διεξάγονταν πολύ πριν από την τουρκική εισβολή, αλλά ουδέποτε τελεσφόρησαν, δεν είχαν διδάξει τίποτε τον Δημήτρη Χριστόφια και το ΑΚΕΛ.
Μια πικρή διαδικασία που ξεκίνησε από το 1964 και ουδέποτε απέδωσε, δεν στάθηκε ικανή να τον πείσει, ούτε αυτόν ούτε οποιονδήποτε άλλον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ότι δεν μπορεί να προσφέρει τίποτε, πολύ περισσότερο λύση. Αντίθετα, όσο περισσότερο δοκιμάζεται τόσο μακρύτερα φέρνει τις δύο πλευρές από τη λύση.
Αφού, λοιπόν, ο Πρόεδρος Χριστόφιας αποδείχθηκε ανεπίδεκτος μαθήσεως και ανίκανος να συλλάβει τα μηνύματα μισού αιώνα, όσο περίπου διεξάγεται αυτός ο, δήθεν, διάλογος, αποφάσισε να δοκιμάσει και αυτός την... "τύχη" του στη ρουλέτα του ψευδεπίγραφου διαλόγου. Προφανώς, υπερτιμούσε τις δυνάμεις του.
Προφανώς, πίστευε ότι ήταν ευφυέστερος του Μακαρίου, του Κυπριανού, του Βασιλείου, του Κληρίδη, του Παπαδόπουλου, και "μπορούσε καλύτερα" από τους άλλους.
Τελικά, έφαγε τα μούτρα του, όπως και οι προκάτοχοί του. Αλλά, μαζί με τη δική του αποτυχία, "έφαγε τα μούτρα" της και η εθνική υπόθεση.
Διότι φορτώθηκε μεγαλύτερες και πιο οδυνηρές παραχωρήσεις. Ο Δημήτρης Χριστόφιας αποδείχθηκε θλιβερότερος σκυταλοδρόμος παραχωρήσεων από τους προηγούμενους.
Πολύ πιο "υπάκουος μαθητής" από τους προκατόχους του. Και κανένας δεν γνωρίζει πού θα οδηγηθεί η κυπριακή υπόθεση σαν αποτέλεσμα των ψευδαισθήσεων και της υπερτίμησης των ανύπαρκτων δυνατοτήτων του να κάμψει την τουρκική αδιαλλαξία.
Να προχωρήσουμε και σε μια "προφητεία"; Ό,τι έκαμε ο Δημήτρης Χριστόφιας, και οι προκάτοχοί του, θα κάμει και ο επόμενος Πρόεδρος που θα εκλεγεί.
Θα ξεκινήσει και αυτός από τον διάλογο με τους υποτελείς των κατεχομένων, επειδή και αυτός θα πιστεύει ότι "μπορεί καλύτερα" από τους άλλους, επειδή ούτε και αυτός θα έχει άλλη πολιτική να προβάλει. Ξέρετε;
Ο διακοινοτικός διάλογος είναι το μεγαλύτερο καταφύγιο της ανικανότητας των ηγετών μας να χαράξουν σωστή στρατηγική.
Κρύβονται πίσω από τον διακοινοτικό διάλογο, αφού δεν γνωρίζουν τίποτε άλλο να κάμουν, σπαταλούν την πενταετία, περιπαίζοντας τον λαό ότι αναζητούν λύση, και όταν πια διαψεύδονται και οι συνομιλίες οδεύουν προς αδιέξοδο, το ρίχνουν στο γνωστό "φταίει η τουρκική αδιαλλαξία".
Ωσάν και όταν ξεκινούσαν αυτήν τη διαδικασία, δεν γνώριζαν ότι η Τουρκία θα είναι αδιάλλακτη και θα οδηγήσει τις συνομιλίες σε αδιέξοδο, αφού πρώτα φροντίσει να "ξεζουμίσει" την ελληνοκυπριακή πλευρά από κάθε νόμιμο δικαίωμα.
Αυτό διδάσκει η εμπειρία και η ιστορία, αλλά όταν δεν υπάρχουν ηγέτες σε αυτόν τον τόπο, να μπορούν να διακρίνουν, έστω και τα αυτονόητα, όταν δεν δέχονται ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, τότε, μοιραίως, καταλήγουν πάντα οι διάλογοι σε τραγωδία για την εθνική υπόθεση.
Ναι, είναι βέβαιο ότι οι διαφορές και τα προβλήματα λύονται μόνο μέσω διαλόγου, αλλά γνήσιου διαλόγου, όπου οι δύο πλευρές συζητούν για το ίδιο αντικείμενο, θέλουν πραγματικά να φθάσουν σε λύση, προχωρούν σε αμοιβαίες παραχωρήσεις, μέχρι να φθάσουν στη χρυσή τομή.
Όταν, όμως, σε ένα διάλογο δεν υπάρχει κοινό αντικείμενο, η Τουρκία δεν έχει μεταβάλει θέση ως προς τη μορφή λύσης που θέλει και αντί του αμοιβαίου πάρε-δώσε έχουμε ένα μονόπλευρο δώσε-δώσε της μιας πλευράς, το αποτέλεσμα θα είναι η συντριβή της ελληνοκυπριακής πλευράς.
Και ο Πρόεδρος Χριστόφιας φαίνεται ότι διαθέτει τεράστια υπομονή για να παρακολουθεί, σε κάθε συνάντηση με τους Τουρκοκυπρίους υποτελείς, τη συντριβή της κυπριακής υπόθεσης.
Ηλ.διεύθυνση: antoniouc@simerini.com
| Εκτύπωση | 21/01/2012 | Με τον Σάββα Ιακωβίδη
Η γνώμη των αναγνωστών και πολιτών για τα κρίσιμα και μεγάλα ζητήματα πρέπει να προβάλλεται. Αυτό κάνει η στήλη συχνά, με την παραχώρηση αυτήν τη φορά ξανά του λόγου στον εκλεκτό φίλο, Ανδρέα Τ. Λουκά, πρόσφυγα από το Αγριδάκι της κατεχόμενης Κερύνειας μας. Μου γράφει: «Παρακολουθώ με κατάπληξη, τις τελευταίες ημέρες, έναν καταιγισμό δηλώσεων και σχολίων από διάφορους, με λεκτικό τέτοιο, που αποτελεί, το λιγότερο, συγκάλυψη του τι επεδίωξε και πέτυχε ο Δ. Χριστόφιας στα τέσσερα χρόνια της Προεδρίας του! Τι λέγεται λοιπόν;
Ότι ο κ. Χριστόφιας "έδρασε βάσει ψευδαισθήσεων στο Κυπριακό", ότι "οδήγησε το Κυπριακό σε σημείο που θα επιρριφθούν ευθύνες στη δική μας πλευρά", ότι "διαπραγματεύτηκε βάσει των ιδεολογικών του εμμονών" και άλλα πολλά και εντελώς παραπλανητικά. Προσωπικά, θα μου ήταν αδιάφορο από ποιο κόμμα θα προερχόταν ο Πρόεδρος, φτάνει αυτός να δρούσε με τέτοιον τρόπο, που να εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των πολιτών και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κάνει κάτι τέτοιο ο Πρόεδρος Χριστόφιας; Οπωσδήποτε, όχι! Και εξηγούμαι.
»Ο κ. Χριστόφιας, έχοντας στο Κυπριακό την έμπρακτη συμπαράσταση τού αρχηγού του μεγαλύτερου κόμματος της λεγόμενης αντιπολίτευσης και του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ, προχώρησε στην εξουδετέρωση της συμφωνίας της 8ης Ιουλίου, την οποία πέτυχε ο αείμνηστος Παπαδόπουλος, και προχώρησε στην πάγια επιδίωξή του για τσιμέντωμα του ΝΑΙ. Ο κ. Χριστόφιας είναι πρόεδρος της ΚΔ, στο Σύνταγμα της οποίας ορκίστηκε πίστη και υπακοή, όταν ανελάμβανε τα καθήκοντά του. Αυτό έγινε, όταν είχε προηγηθεί το δημοψήφισμα, στο οποίο ο κυπριακός λαός έδωσε ξεκάθαρη εντολή στην ηγεσία του. Ότι, δηλ., εκείνα που έκαναν πίσω από την πλάτη του, χωρίς προηγουμένως να τον ρωτήσουν, τα θεωρούσε απαράδεκτα και τα απέρριψε. Και εννοούσε ότι η υπεράσπιση της ύπαρξης της ΚΔ ήταν το μοναδικό ζητούμενο.
»Ο κ. Χριστόφιας, όμως, αφού εξαπάτησε την πλειοψηφία του κυπριακού λαού και υφήρπασε την ψήφο της υποσχόμενος άλλ’ αντ’ άλλων, προχώρησε στην επιδίωξη του ιδίου αλλά και όσων εκπροσωπούσε, που δεν ήταν μόνο το κόμμα του και οι ντόπιοι σύμμαχοί του, αλλά και οι Εγγλέζοι, οι οποίοι τον προώθησαν σαν "πρόεδρο λύσης", στην επαναφορά του σχεδίου Ανάν, με άλλο όνομα, ΔΔΟ, και στο τσιμέντωμα του "Ναι", όπως άλλωστε διαλαλούσε! Πού, λοιπόν, εντοπίζονται οι "ψευδαισθήσεις", οι "ιδεοληψίες" και τα "λάθη" του κ. Χριστόφια; Εγώ λέω, πουθενά! Η στυγνή πραγματικότητα είναι ότι ο κ. Χριστόφιας, από την ημέρα που ο λαός χάλασε τη μανέστρα στον ίδιο και στους συνεργάτες/συμμάχους του, απορρίπτοντας το σχέδιο Χάνεϊ/Ανάν, ο σημερινός Πρόεδρος της ΚΔ εξεστράτευσε, βάσει σχεδίου, πρώτον, να καταλάβει την προεδρία της ΚΔ και ύστερα να καταστρατηγήσει τη θέληση της πλειοψηφίας του κυπριακού λαού, όπως αυτή εκφράστηκε στο δημοψήφισμα του 2004.
»Πώς; Επιβάλλοντάς του τα σχέδια των ξένων για κατάργηση της ΚΔ και επιβάλλοντάς του ένα νέο καθεστώς, το οποίο, αφού θα βασίζεται στις πρόνοιες του σχεδίου Ανάν και στις προτάσεις που ο ίδιος ήδη κατέθεσε στις διαπραγματεύσεις, θα οδηγήσει στην τουρκοποίηση της Κύπρου! Θα ρωτήσει, ίσως, κάποιος: Καλά, ο Πρόεδρος δεν τα αντιλαμβάνεται αυτά; Βεβαίως και τα αντιλαμβάνεται! Ηλίθιος είναι; Και ας μην του δίνουν κάποιοι το ελαφρυντικό της άγνοιας! Επειδή κοντά του έχει τους πάσης φύσεως μηχανισμούς του ΑΚΕΛ, οι οποίοι γνωρίζουν και παρακολουθούν ΤΑ ΠΑΝΤΑ! Αλλ’ αυτά ανέλαβε να τσιμεντώσει, για διαφανέστατους λόγους, και αυτό ακριβώς κάνει». Τα σχόλια, δικά σας.
Ειρήσθω
Προκρούστης ο Χριστόφιας
| Εκτύπωση | 21/01/2012 | Με τον Λάζαρο Μαύρο
Π Α Ρ Τ Ε ΓΙΑ παράδειγμα την προχθεσινή ομιλία Χριστόφια για την τελευταία ομιλία Μακαρίου τής 20ής Ιουλίου 1977. Για να ιδείτε τον τρόπο και τη μέθοδο τής σκόπιμης διαστρέβλωσής της. Να εντοπίσετε το τεκμήριο και την απόδειξη πώς «ακρωτηριάζοντας την ιστορία, όπως τον Προκρούστη, θέλεις να την φέρεις στα μέτρα σου για να πείσεις, με το κόψε-ράψε, τα κατά συνθήκην ψεύδη», κατά πως έγραφε την ίδια μέρα, καθ’ ημών συκοφαντικώς στρεφόμενη, στο άρθρο της, η επικεφαλής τής κομματικής του «Χαραυγής» η κ. Γκιούρωφ. Ισχύει πλήρως το εξ ιδίων κρίνουν τα αλλότρια:
Σ Τ Η Ν 3ΣΕΛΙΔΗ ομιλία που ο Χριστόφιας ανέθεσε στον υπουργό του τής Παιδείας να εκφωνήσει στο Ίδρυμα Αρχ. Μακάριος Γ΄, έγραψε τα εξής: «Ο Μακάριος […] στις 20 Ιουλίου 1977 δε γαργάλισε τ’ αυτιά του λαού καλλιεργώντας ψευδαισθήσεις, δεν διεκδίκησε το εύκολο χειροκρότημα με εύηχα πλην όμως ανεδαφικά συνθήματα, παρά μόνο, με πίκρα ομολόγησε ‘είμαστε ρεαλιστές ώστε να βλέπουμε στις διαστάσεις της τη σκληρή πραγματικότητα και να μην την παραγνωρίζουμε’. Και εννοούσε τις συνθήκες που δημιούργησε η παράνομη τουρκική εισβολή και κατοχή οι οποίες υποχρέωσαν στη λήψη εξαιρετικά δύσκολων αποφάσεων. Αυτές τις δύσκολες αποφάσεις έλαβε ο Μακάριος […] Μέγιστη υποθήκη του Μακάριου, ο ιστορικός και συνάμα θαρραλέος συμβιβασμός της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας». Αυτά, ο Χριστόφιας.
Υ Σ Τ Ε Ρ Α διαβάστε ή και ακούστε το σύνολο τής τελευταίας ομιλίας Μακαρίου της 20.7.1977, όπου ΟΥΔΕΝ ανέφερε για τη διζωνική, αλλ’ είχε εξαγγείλει τον «μακροχρόνιο αγώνα». Διότι, όπως είπε, ο διακοινοτικός διάλογος δοκιμάστηκε ήδη [το… 1977] και χρησιμεύει μόνο στην Τουρκία. Είχε πει, επί λέξει ο Μακάριος: «Μερικοί συμβουλεύουν να δείξωμεν περισσότερον ρεαλισμόν για να εξευρεθεί ένας συμβιβασμός. Και επικαλούνται το επιχείρημα ότι με την πάροδο του χρόνου σταθεροποιούνται τα τετελεσμένα γεγονότα και χάνονται ευκαιρίες. Ορθόν το επιχείρημα ότι ο χρόνος συμβάλλει στην παγίωση της ντε φάκτο καταστάσεως. Αλλά δεν παρουσιάστηκε μέχρι τώρα ευκαιρία για έναν έντιμο συμβιβασμό και μιαν συμπεφωνημένη λύση.
Είμαστε υπέρ του συμβιβασμού. Αλλά συμβιβασμός δεν σημαίνει βέβαια την εκ μέρους μας αποδοχή των τετελεσμένων γεγονότων. Είμαστε ρεαλιστές και βλέπουμε στες διαστάσεις την ωμή πραγματικότητα και δεν την παραγνωρίζουμε. Ουδέποτε όμως θα την αναγνωρίσουμε και θα τη νομιμοποιήσουμε με την υπογραφή μας».
Α Π Ο ΑΥΤΟ και μόνο το απόσπασμα και τη διαστρέβλωση που διέπραξε ο Χριστόφιας, μπορεί ο καθένας να κρίνει και τις σκοπιμότητες τής μεθόδου του Προκρούστη…
ΕΡΩΤΗΣΗ
Εάν δεν ήταν η τύχη της πατρίδας στην πράσινη τσόχα της στημένης τράπουλας στο κουμαρτζίδικο του Γκρίντρι, θα ήταν απλώς ένας αξιολύπητος, χαμένος από χέρι, αδέξιος κουμαρτζής, για τον οποίο θα μπορούσε η οικογένειά του ν’ απευθυνθεί στον δόκτορα Βερεσιέ προκειμένου να δοκιμάσει μεθόδους απεξάρτησης απ’ τον καταστροφικό του εθισμό, για τον οποίο έχει επί τέσσερα χρόνια παραισθήσεις ότι είναι… αποτελεσματικές αριστοτεχνικές ευελιξίες;
Μιχαηλίδη
Μα είναι δυνατόν να συμφώνησε βασικές
ελευθερίες για Τούρκους υπηκόους και να
θεωρούμε ακόμα πρόβλημα τους εποίκους;
Οι απόρρητες συμφωνίες
του Δημήτρη Χριστόφια
ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ
ΜΙΑ από τις επιδιώξεις της τουρκικής πλευράς στις υφιστάμενες συνομιλίες, αλλά και το 2004, ήταν να αποδεχθούν οι Ελληνοκύπριοι ότι οι Τούρκοι υπήκοοι θα απολαμβάνουν το δικαίωμα της ελεύθερης διακίνησης και εγκατάστασης στο ευρωπαϊκό κράτος της Κύπρου, όπως όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες, αμέσως μετά τη λύση και πριν από την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το έθετε επίμονα και ο Ταλάτ, εξυπηρετώντας βεβαίως την Άγκυρα, αλλά η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν μπορούσε να αποδεχθεί τέτοια πρόνοια.
Οι λόγοι είναι προφανείς. Φτάνει να σκεφτεί κανείς το σημερινό τεράστιο πρόβλημα με τη μετανάστευση (νόμιμη και παράνομη) όταν 100 - 200 χιλιάδες ξένοι εργαζόμενοι, κοινοτικοί και άλλοι, έχουν ανατρέψει καταλυτικά και τις εργασιακές συνθήκες και την κοινωνική συνοχή της Κύπρου, αλλά και την οικονομία.
Τι μπορεί να συμβεί στηνΚύπρο του ενός εκατομμυρίου, αν
συμφωνηθεί ότι τα 70 εκατομμύρια Τούρκων υπηκόων θα έχουν τα δικαιώματα των κοι
νοτικών, χωρίς ένταξη της Τουρκίας και θα μπορούν να πνίξουν τη νήσο (έστω και
μεγαλόνησος) μέσα σε ελάχιστο χρόνο;
Εκτός από το ότι σε αυτή την πρόνοια εμπίπτουν σίγουρα και τα ζητήματα των εποίκων.
Αν δεχθούμε συμφωνία ότι οι Τούρκοι υπήκοοι θα απολαμβάνουν τις βασικές ελευθερίες όπως όλοι οι Ευρωπαίοι, σημαίνει ότι δεν μπορεί να τίθεται θέμα παράνομου εποικισμού.
Θα ζητούμε δηλαδή αποχώρηση των εποίκων
τη στιγμή, που θα έχουμε συμφωνήσει ότι μετά τη λύση μπορούν να επιστρέψουν και να εγκατασταθούν χωρίς κανένα περιορισμό;
Ξαφνικά τώρα μαθαίνουμε ότι όλος αυτός ο προβληματισμός είναι άνευ
αντικειμένου, είναι κουρουφέξαλα.
Όπως και όσες συζητήσεις έγιναν τα τελευταία χρόνια για το δώρο των 50.000 εποίκων, που χάρισε προκαταβολικά ο Πρόεδρος Χριστόφιας.
Η εφημερίδα «Αλήθεια» αποκάλυψε απόρρητο έγγραφο με ημερομηνία 29 Ιανουαρίου 2010, το οποίο γράφει: «Η ελληνοκυπριακή πλευρά συμφωνεί επί
της αρχής, στην απόλαυση των τεσσάρων ελευθεριών από τους Τούρκους υπηκόους».
Στη συνέχεια το έγγραφο αναφέρει ότι «η ελληνοκυπριακή πλευρά εκφράζει την ανάγκη να ζητήσει τη συμβουλή της Ελλάδας», ό,τι κι αν σημαίνει αυτό (λες και αν συμφωνήσει η Κύπρος υπάρχει περίπτωση να διαφωνήσει η Ελλάδα και να επιβάλει τη διαφωνία της), αλλά αναφέρει επίσης ότι οι δυο ηγέτες, Χριστόφιας και Ταλάτ, «θα απευθύνουν από κοινού έκκληση στην ΕΕ», για να ξεκινήσει τις διαδικασίες ώστε η πρόνοια να γίνει αποδεχτή από την ΕΕ. Ακόμα κι αν δηλώνεται στη συμφωνία ότι «συμφωνεί επί της αρχής», ακόμα κι αν θέτει την άνευ πρακτικής αξίας επιφύλαξη ότι θέλει να λάβει και τη συμβουλή της Ελλάδας, η Κύπρος είναι δεμένη, προπάντων στα μάτια των Ηνωμένων Εθνών, με τη συμφωνία ότι αποδέχεται την ελεύθερη διακίνηση προσώπων, αγαθών, υπηρεσιών και κεφαλαίων για Τούρκους υπηκόους πριν από την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, ένταξη που μπορεί να μη
γίνει ποτέ.
Ακόμα και αν ακούμε συνεχώς το τροπάρι ότι τίποτε δεν είναι συμφωνημένο αν δεν συμφωνηθούν όλα, πώς μπορούν να διαγραφούν τέτοιες «μεμονωμένες» συμφωνίες όταν θα εμφανίζονται υπογραμμένες από τον εκπρόσωπό μας, τα επόμενα χρόνια από τους ανθρώπους των Ηνωμένων Εθνών;
Τι άλλο συμφώνησε ο Δημήτρης Χριστόφιας με τον Μεχμέτ Ταλάτ και θα το μαθαίνουμε σιγά-σιγά;
Οι πολιτικοί αρχηγοί οφείλουν να απαιτήσουν ουσιαστική ενημέρωση αλλιώς να πάψουν να πηγαίνουν στο εθνικό συμβούλιο και να κοροϊδεύουν κι εμάς και τους εαυτούς τους.
aristosm@phileleftheros.com
Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΗ
«Έβαλε νερό στο ... κρασί της η Πραξούλλα και έτσι τα βρήκε με την Βουλή», έλεγαν τα χτεσινά ρεπορτάζ.
Οι δικές μου πληροφορίες, όμως, άλλα λέ-
νε. Κατ’ αρχάς, δεν επρόκειτο για κρασί, αλλά για σαμπάνια και, μάλιστα, εκλεκτής ποικιλίας, όπως αρμόζει σε κυρίες υψηλής περιωπής.
Ύστερα, η πλευρά της Βουλής (και ειδικά ο Λευτέρης), απεδέχθησαν κάποιους
όρους που έθεσεν η υπουργός Εμπορίου
ώστε να... καταδεχτεί να τους τιμήσει ξανά με την παρουσίαν της.
Μεταξύ των όρων ... που έθεσεν η κυρία Πραξούλλα είναι οι εξής, σύμφωνα με τις πληροφορίες της στήλης:
1 Δεν θα αποτολμηθεί ξανά «ομαδικός βια-
σμός» της.
2 Κομμένα παντός είδους σεξιστικά υπονο-
ούμενα, με τους βουλευτές μέλη της Επι-
τροπής Εμπορίου να της απευθύνουν τον λόγον μόνον με ατάκες ή φράσεις που κινούνται στα πλαίσια της... ΟΧΕΝ και του Κατηχητικού.
(Αίτημα της κυρίας Αντωνιάδου να παρίσταται και ένας... παπάς στις συνεδριάσεις, ώστε, αν υπάρξει παρεκτροπή από κάποιον, να του
... κόφκει την γλώσσαν του, απερρίφθη).
Ο πιο σημαντικός...όμως,όρος που έθεσεν η υπουργός Εμπορίου και ο οποίος έγινεν αποδεκτός ώστε «να πάει πάσα κακόν», είναι -όπως με επληροφόρησαν χτες-, ο εξής:
- Όταν θα προσέρχεται εις την Βουλήν, η κ.Αντωνιάδου, αξιωματούχος του Σώματος,
θα της ανοίγει την πόρταν της λιμουζίνας και θα παραλαμβάνει τα φάιλ της υποκλινόμενος ευσεβάστως μέχρι κάτω, ενώ σύσσωμα τα μέλη της Επιτροπής Εμπορίου, με επικεφαλής τον Λευτέρην, θα την συνοδεύουν,εν είδει τιμητικού αποσπάσματος και θα την οδηγούν μέχρι την καρέκλαν που θα της την κρατούν για να κάτσει, ενώ κατά την διαδρομήν μέχρι την αίθουσαν συνεδριάσεων της Επιτροπής, από τα μεγάφωνα της Βουλής θα ακούγεται στην διαπασών το
«Αλληλούια! Αλληλούια»!
Στο μεταξύ, δεν υπήρξε... χτες καμιά διάψευσις εκείνου του δημοσιεύματος, σύμφωνα με το οποίον:
- Η επιμονή της υπουργού Εμπορίου να της
ζητήσουν συγγνώμην έχει ενοχλήσει πολύ
και τον Πρόεδρον της Δημοκρατίας, ο οποίος, λέει, σε κάποια φάση, εσκέφθη άκομα και την αντικατάστασιν της κυρίας Πραξούλλας...
Κάπως πιο γρήγορα... από ό,τι συνήθως, έφυγεν από την Κύπρον ο Δημήτρης Χριστόφιας για το «Γκρίντρι»,
ισχυρίζετο χτες μια εφημερίδα, χωρίς όμως να μπορεί να υποστηρίξει τον ισχυρισμόν της με ένα «γιατί».
Αλλά, το ίδιον έπραξεν και ο Έρογλου. Κι αυτός έφυγε δυο μέρες πριν, παρόλο που είναι πιο... αθκιασερός , αφού δεν έχει μπροστά του, όπως ο δικός μας, τόσες πολλές...βασιλόπιτες που περιμένουν να τις κόψει πριν να σαχνιάσουν!
Ανεμένετο χτες... να υπάρξει κάποια εξέλιξις γύρω από το πολυσυζητημένον σύστημα ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας,το γνωστόν LEFCO.
Οι εξελίξεις θα αφορούσαν την αδυναμίαν του ιταλικού συστήματος να λειτουργήσει, με τον υπουργόν Συγκοινωνιών να είναι αποφασισμένος -αν το σύστημα δεν ελειτουργούσε χτες-, να μη το παραλάβει εκ μέρους της Δη-
μοκρατίας και να προχωρήσει σε κατάσχε-
σιν της εγγύησης των 15 εκατ. ευρώ.
Μέχρι χτες το απόγευμα,... πάντως, οι πιθανότητες να λειτουργήσει το σύστημα ήταν μηδαμινές έως ανύπαρκτες αφού, λέει, εκτός των άλλων ελαττωμάτων του, συνεχίζει να μένει... αχάπαρον και να μην μπορεί να εντοπίσει πιθανήν σύ-
γκρουσιν αεροπλάνων στον αέρα!
Εν ολίγοις, το σύστημα LEFCO λειτουργεί κα-
τά έναν τρόπον «αλακέφα» και θυμίζε
μάλλον εκείνο το γνωστόν:
-«Πού σου... LEFCO τζιαι πού πάεις»!
Ανάρτηση Σχολίου