Η δική μας η αλήθεια...

• Του Γιώργου Γεωργίου

Να αρχίσω τώρα να ορύομαι, για την ξενοκίνητη χούντα των Αθηνών, τους άφρονες της ΕΟΚΑ Β΄ που άνοιξαν την πόρτα στους τούρκους για να εισβάλουν, για να είμαι στο καθιερωμένο, τετριμμένο πνεύμα των ημερών;
Όχι, δεν θα το κάνω.
Θα πω τη δική μου αλήθεια, γνωρίζοντας ότι η αλήθεια, έτσι όπως έχουμε καταντήσει σ’ αυτό τον τόπο, είναι υποκειμενική και δυστυχώς αλλάζει αναλόγως των συμφερόντων και των παιγνιδιών.
Και επειδή, εμείς εδώ στο Ποντίκι δεν είμαστε μέρος κανενός παιγνιδιού, δικαιούμαστε να υποστηρίζουμε ότι η δική μας αλήθεια είναι η πραγματική.

•    Η Τουρκία είχε εντάξει στους σχεδιασμούς της, την κατάληψη της Κύπρου ή την επικυριαρχία στο νησί από την δεκαετία του ’50 και αυτό αποδεικνύεται από την έκθεση του Νιχάτ Ερίμ. Μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου, σε πολλές περιπτώσεις η τουρκική εισβολή αποφεύχθηκε στο παρά πέντε. Οι τούρκοι περίμεναν απλά την ευκαιρία. Αυτή την ευκαιρία την έδωσαν οι προδότες – πραξικοπηματίες.

•    Την αιτία για το πραξικόπημα δεν την προκάλεσε ο Μακάριος με την επιστολή του προς την χουντική κυβέρνηση των Αθηνών, για να μειωθεί ο αριθμός των ελλαδιτών αξιωματικών της Εθνικής Φρουράς. Το πραξικόπημα σχεδιαζόταν πολύ πριν. Και σχεδιαζόταν υπερατλαντικά.

•    Το πραξικόπημα οργανώθηκε και εκτελέστηκε από τη χούντα των Αθηνών, η οποία λάμβανε εντολές από ξένα κέντρα και από τους ντόπιους εκπροσώπους της χούντας. Αυτοί που ήξεραν το τι θα ακολουθούσε είναι προδότες του έθνους.

•    Στο πραξικόπημα ενεπλάκησαν και κάποιοι που ξεγελάστηκαν και πίστεψαν ότι θα εκπληρωνόταν ένα όνειρο ζωής, η ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Χωρίς να το γνωρίζουν, αυτοί ήταν θύματα. Όταν το κατάλαβαν, ήταν αργά. Οι περισσότεροι από αυτούς έχουν μετανιώσει. Αυτοί συμπεριλαμβάνονται ανάμεσα στους προδομένους. Και μάλιστα με τον χειρότερο τρόπο, γιατί θα φέρουν μια ζωή το βάρος της καταστροφής στη συνείδηση τους.

•    Η μόνη οργανωμένη αντίσταση κατά του πραξικοπήματος προήλθε από την ΕΔΕΚ (πριν «εκσυγχρονιστεί!») του Βάσου Λυσσαρίδη. Ο ίδιος, ο αρχηγός της αντίστασης, ο Βάσος Λυσσαρίδης είπε αργότερα τη μεγάλη, τη σοφή κουβέντα «δεν υπάρχουν προδότες λαοί, αλλά προδομένοι λαοί».

•    Βεβαίως και υπήρχαν ακελικοί που αντιστάθηκαν. Ωστόσο, το κόμμα δεν είχε οργανώσει κάποια μορφή οργανωμένης αντίστασης. Αν το έκανε, πιθανόν τα πράγματα να ήταν διαφορετικά. Γι’ αυτό το ΑΚΕΛ ας περιοριστεί στο γεγονός ότι ήταν ενάντια στο πραξικόπημα και ας σταματήσει να καπηλεύεται την αντίσταση.

•    Άτομα που ενεπλάκησαν στο πραξικόπημα και αυτοί που αντιστάθηκαν στο πραξικόπημα, βρέθηκαν να πολεμούν πλάι – πλάι τους τούρκους, όταν εκδηλώθηκε η εισβολή. Όλοι αυτοί βρέθηκαν μετά από πολλά χρόνια, το 2004, να πολεμούν μαζί τον τρίτο Αττίλα, το σχέδιο Ανάν.

Αυτές οι ημέρες δεν είναι σαν τις άλλες, δεν είναι σαν τις προηγούμενες τριάντα πέντε φορές. Τώρα η κατάσταση είναι κρίσιμη. Ότι δεν κατάφερε η τουρκική ανταρσία, ότι δεν κατάφερε το πραξικόπημα και η εισβολή, μπορεί να το καταφέρει η «λύση» που απεργάζονται ξένοι και ντόπιοι.

Τώρα είναι που δεν περισσεύει κανείς. 


... βλέπει μπροστά!


Υ.Γ. Μάνο, προσεύχομαι στο Θεό, κάποτε να καθόμαστε στο λιμανάκι της Κερύνειας, να αναπνέουμε αέρα λευτεριάς και να σου διηγούμε με περηφάνια, πως καταφέραμε να απελευθερώσουμε αυτά που μας σκλάβωσαν. Και να είναι Ιούλιος, αλλά να μην είναι μαύρες οι επέτειοι, να είναι γαλάζιες. Ονειρεύομαι;