Η επάρκεια της πολιτικής μας ηγεσίας

Ταλάτ και Γκιούλ  για «δύο κράτη», «Τουρκικές εγγυήσεις» κ.λ.π., ανέμενα ότι θα εύρισκε ανταπόκριση η πρόταση μου διότι τα πράγματα έφτασαν πια στο απροχώρητο δίδοντας έτσι την ωραιότερη ευκαιρία στον Πρόεδρο να καταγγείλει τις Τουρκικές επιδιώξεις και να αποχωρήσει από την παγίδα των «διακοινοτικών συνομιλιών».Το ότι αυτά που ζητά η Τουρκία έχουν μακροχρόνιους πονηρούς σκοπούς είναι ολοφάνερο. Γι’ αυτό δεν μπορεί να επικρατήσει η αφελής σκέψη ότι «δεν πειράζει για να λυθεί το Κυπριακό ας δεχτούμε κάτι που προϋπήρχε έστω κι αν αποδείχθηκε οδυνηρότατο». Πρέπει να ισχύσει η αρχή «το κυβερνάν εστί προβλέπειν» όπως είπε και ο Αλκιβιάδης. Πρέπει με άλλα λόγια για κάθε μέτρο της πολιτικής μας ηγεσίας να λαμβάνονται υπόψη και οι επιπτώσεις στις επόμενες γενιές. Εφόσον λοιπόν και ο Πρόεδρος μας έθεσε ως βασικές αρχές της λύσης την ενότητα του Κράτους και τον αποκλεισμό των εγγυήσεων πρέπει να παραμείνει πιστός στις αρχές του όπως οφείλει κάθε πραγματικός ηγέτης (όχι Κυβερνήτης) και να αποκηρύξει διαδικασίες που οδηγούν σε αντίθετες κατευθύνσεις. Διότι ένας πραγματικός ηγέτης δεν μπορεί να «λέει και να ξελέει.» Ευκαιρία λοιπόν να διαπιστώσουμε αν ο Πρόεδρος είναι ηγέτης. Δυστυχώς πρόσφατα μετά από τις πεισματικές απαιτήσεις της Τουρκίας ακούσαμε πάλι τον κ. Χριστόφια να επαναλαμβάνει την έμμονη φιλοσοφία του ότι «μόνο με τις συνομιλίες μπορεί να λυθεί το Κυπριακό». Όμως οι συνομιλίες είναι αυτές στις οποίες έχουμε απέναντι μας μια Τουρκία αδιάλλακτη και αδίστακτη, υποστηριζόμενη μάλιστα και από τους γνωστούς συμμάχους της. Θα αλλάξει  την πολιτική της Τουρκίας ο κ. Δημήτρης παραπονούμενος απλώς σε κάποιους διπλωμάτες και στέλνοντας επιστολές εδώ κι εκεί. Είναι δυνατό να πιστεύει λογικά ότι μόνο έτσι λύεται το Κυπριακό; Είναι δυνατό να κυριαρχείται από μια τέτοια αφέλεια; Που πάνε οι ηγετικές και  πνευματικές ικανότητες που πρέπει να χαρακτηρίζουν ένα ηγέτη; Ένας διάλογος με την αντίθετη πλευρά μπορεί να πετύχει μόνο αν υπάρχει καλή θέληση εκατέρωθεν και οι δυο πλευρές ενεργούν με βάση αρχές και καλή πίστη. Άλλως πως στον διάλογο ο αφελής, ο αδύνατος και ο καλόπιστος είναι καταδικασμένοι να χάσουν  και τα ρέστα τους. Για σκέψου καλά αυτά που λέω Πρόεδρε. Τι πετύχαμε τόσα χρόνια με τις συνομιλίες με τον αδηφάγο Τούρκο που πολλοί αφελείς πιστεύουν ότι αντιπροσωπεύει τους συμπατριώτες μας Τουρκοκύπριους. Όταν κάποτε ο Μακάριος μετά την εισβολή (11/9/1974) προσπάθησε να πείσει τους Άγγλους (Κάλαχαν)ότι θα πρέπει να πιεστεί η Τουρκία με διεθνή εκστρατεία οι Άγγλοι, παρόλο που παραδέχτηκαν ότι αυτό θα πίεζε πράγματι τους Τούρκους  αποθάρρυναν τον Μακάριο και τον παρότρυναν να προσφύγει στις συνομιλίες (PREM 16/21). Έκτοτε, περάσανε 34 χρόνια και οι συνομιλίες αποδείχτηκαν ο πιο ασφαλής δρόμος για την νομιμοποίηση των βασικών στόχων της Τουρκικής εισβολής και των αγγλικών  σκοπών αλλά και ο καλύτερος βατήρας για αυτοκαταστροφή της υπόλοιπης Κύπρου. Βέβαια όσοι πιστεύουν στο Σχέδιο Ανάν μπορεί να διαφωνούν με την διαπίστωση μου. Όμως αν το ξαναδιαβάσουν έστω και τώρα νομίζω ότι μπορεί να συμφωνήσουν με εμένα. Εφόσον λοιπόν οι συνομιλίες γίνονται κάτω από τις ίδιες αρνητικές προϋποθέσεις είναι δυνατό να είναι διέξοδος για λύση ή διέξοδος για την Τουρκία και τους άλλους να εμπεδώσουν τις θέσεις τους; Εσύ όμως Πρόεδρε ατού: «οι συνομιλίες θα δώσουν την λύση». Ένα άλλο βασικό χαρακτηριστικό του ηγέτη είναι η δυνατότητα του να προσαρμόζει και να αναπροσαρμόζει την τακτική του ανάλογα με τις εξελίξεις παραμένοντας βέβαια πάντοτε πιστός στις αρχές του. Πιστεύω ότι οι πρόσφατες άκαμπτες και απαράδεκτες θέσεις των Τούρκων σου δίνουν την ευκαιρία να αναπροσαρμοστείς προς  μια άλλη κατεύθυνση τουλάχιστον εκείνη της αποφυγής μιας καταστροφικής διαδικασίας. Να προσθέσω και μια άλλη πασίγνωστη άποψη σύμφωνα με την οποία ο πραγματικός ηγέτης αποφεύγει τους κόλακες, τους αλλοπρόσαλλους, τους προδότες και τους διεφθαρμένους. Στον τόπο μας σ’ αυτές τις κατηγορίες ανήκουν όσοι βάζουν τα προσωπικά τους συμφέροντα πιο ψηλά από την πατρίδα, όσοι πρόδωσαν την Κύπρο λαμβάνοντας μέρος με τον ένα ή άλλο τρόπο στο πραξικόπημα (και στην συνέχεια αρκετοί απ’ αυτούς παρουσιάστηκαν ως πατριώτες και αναδείχτηκαν πολιτικά και κοινωνικά) αυτοί που επιδιώκουν αξιώματα και θέσεις εναγκαλιζόμενοι την εξουσία άσχετα εάν έχουν τα ίδια πιστεύω μ’ αυτήν κ.λ.π. Δεν λέω Πρόεδρε ότι έχεις τέτοιο κύκλο αλλά μπορεί να σου ξεφύγει κανένας απ’ αυτούς μεταμφιεσμένος ως πατριώτης  και να μεταφέρνει απόψεις καταστροφικές. Ξέρεις όλοι αυτοί έχουν την ίδια σταθερή νοοτροπία.  Όσο για σένα τα είπαμε, περνάς μια περίοδο δοκιμασίας και ελπίζουμε να αναπροσαρμοστείς με βάση τα δεδομένα. Ελπίζουμε …

ΙΟΒΟΛΟΣ