Σήμερα δεν θα ασχοληθώ με τον Πρόεδρο...

ΣΗΜΕΡΑ δεν θα ασχοληθώ με τον Πρόεδρο. Θα πω όμως ότι με την ομιλία του στα Ηνωμένα Έθνη παρουσίασε βελτίωση. Συνεχίζοντας όμως τις καταστροφικές συνομιλίες με τους αδίστακτους γείτονες μας μειώνει την απόδοση του. Ιδιαίτερα μάλιστα αφού δεν ανακαλεί εκείνες τις «προσφορές» περί εποίκων, εκ περιτροπής προεδρίας, διζωνικού-δικοινοτικού συνεταιρικού δήθεν ομοσπονδιακού κράτους κλπ. Παρεμπιπτόντως  έρχονται στο νου μου τα λόγια του «έξυπνου» του ΑΚΕΛ του κ. Κατσουρίδη που μας είπε ότι δεν μπορεί να αναιρούμε τις θέσεις μας  στο κυπριακό, καλύπτοντας έτσι και τις καταστροφικές θέσεις του Αρχηγού του, μια εξυπνάδα που παραγνωρίζει την κακοπιστία και την λαιμαργία της άλλης πλευράς. Δηλαδή εμείς δίνουμε και δεν μπορούμε να πάρουμε πίσω έστω και αν οι άλλοι μας φτύνουν στα μούτρα. Το ότι ο κ. Κατσουρίδης πρόσθεσε ότι ο κ. Ταλάτ έχει κάποια αρμοδιότητα στο Κυπριακό είναι πολύ φαιδρή «εξυπνάδα» για να την σχολιάσουμε αφού και ο ίδιος ο Ταλάτ θα γελά για την δήλωση αυτή.

Ένα άλλο θέμα επικράτησε στην επικαιρότητα πρόσφατα: το έργο της αστυνομίας να πατάξει την παράνομη διαμονή αλλοδαπών στην Λευκωσία. Έργο το οποίο πιστεύω ότι άξιζε κάθε επαίνου αφού εμπίπτει στην αρμοδιότητα και τα καθήκοντα της αστυνομίας και έγινε μεθοδικά, σωστά και αποτελεσματικά. Το πρόβλημα είναι ότι βρέθηκε Υπουργός να κακίσει το έργο της αστυνομίας ισχυριζόμενος ότι θα έπρεπε να πάρουν την άδεια του γιατί το θέμα της «μεταναστευτικής πολιτικής» εμπίπτει στην δική του αρμοδιότητα! Είναι λυπηρό να βλέπεις αξιωματούχους του κράτους επιπέδου Υπουργού, όπως στην προκειμένη περίπτωση του κ. Συληκιώτη, να αγνοούν στοιχειώδεις κανόνες κράτους δικαίου και νομοθεσίες που διέπουν τις λειτουργίες βασικών θεσμών της πολιτείας. Είναι φανερό ότι ο εν λόγω Υπουργός δεν διακρίνει την διαφορά μεταξύ «μεταναστευτικής πολιτικής»-όπως την ονομάζει- και της εφαρμογής του νόμου. Από την στιγμή που υπάρχει παρανομία η πάταξη της είναι υποχρεωτική για το αρμόδιο όργανο του κράτους το οποίο είναι η αστυνομική δύναμη η οποία υποχρεούται  σύμφωνα με τον περί αστυνομίας νόμο να επιτελέσει την αποστολή της διατήρησης του νόμου και της τάξης, της πρόληψης και εξιχνίασης του εγκλήματος και της σύλληψης των παρανομούντων. Και η αποστολή αυτή, κ. Συληκιώτη, δεν απαιτείται ούτε είναι νοητό να εκπληρώνεται υπό την αίρεση εγκρίσεως του Υπουργού Εσωτερικών ή οποιουδήποτε άλλου πολιτικού αξιωματούχου. Αλλοίμονο αν η δίωξη της παρανομίας εξαρτάτο από πολιτικές αποφάσεις. Από την στιγμή που υπάρχει παρανομία αυτή εκφεύγει οποιασδήποτε «πολιτικής».

Αντί λοιπόν να αντιδράσει όπως αντίδρασε ο κ. Υπουργός Εσωτερικών θα έπρεπε να επαινέσει την πρωτοβουλία και το έργο της αστυνομίας ότι κι αν έλεγε ο κ. Πολυκάρπου ή οποιοσδήποτε άλλος αντιρατσιστής. Είμαστε κι εμείς αντιρατσιστές. Αλλά άλλο ρατσισμός και άλλο νομιμότητα. Κι αυτά ας τα ακούει και η δήμαρχος που αντέδρασε αχρείαστα και που καλά κάνει να περιοριστεί στο έργο της βάσει της σχετικής νομοθεσίας για  το οποίο δεν έχει να επιδείξει μέχρι τώρα τίποτα το αξιόλογο εκτός από ωραιολογίες και την πρόσφατη… ποδηλασία  της στους δρόμους της Λευκωσίας. Ας τα ακούσει και η Επίτροπος Διοίκησης που παρόλο που δεν ανήκει στην πολιτική οικογένεια πρέπει να απευθυνθώ και σ’αυτήν για να της πω ότι βιάστηκε χωρίς να κάνει καν την απαιτούμενη έρευνα, να προβεί σε καταδικαστικές δηλώσεις – παρασυρόμενη από ένα πνεύμα ας πούμε «προοδευτικής αντιμετώπισης των πραγμάτων» - εκεί που θα έπρεπε να επαινεί. Τέτοια λάθη δίδουν μεν δημοσιότητα αλλά μειώνουν την αξιοπιστία των θεσμών.

Προσθέτω το εξής για τις ενστάσεις αυτών που αντέδρασαν στο έργο της αστυνομίας: τι θα θέλατε να κάνει η αστυνομία; Να αφήσει τους παρανομούντες να συσσωρεύονται κρυβόμενοι; Να επισκεφτεί έναν- ένα ξεχωριστά και να χτυπήσει διακριτικά τις πόρτες της όποιας κατοικίας τους για να πηδήξουν από τα παράθυρα; Να τους στείλει γραπτή ειδοποίηση η να συσκεφθεί πριν πατάξει την παρανομία με τον κ Συληκιωτη την καν Μαύρου τον κ. Πολυκάρπου και την καν Νικολάου;

Το θέμα αυτό φέρνει στην επιφάνεια ένα γενικότερο πρόβλημα. Από τον τελευταίο υπάλληλος της  δημόσιας υπηρεσίας απαιτείται να γνωρίζει Σύνταγμα, νόμους και στοιχειώδεις κανόνες του κράτους δικαίου. Πιστεύω ότι ίσως να είναι καιρός να απαιτείται και από πολιτικά πρόσωπα του επιπέδου υπουργού, δημάρχου για να μην πω και Προέδρου της Δημοκρατίας να έχουν ορισμένα προσόντα μόρφωσης, αντίληψης και κρίσης πέραν του ότι τους προβάλλει ένα κόμμα διότι προσελκύουν κάποιους ψήφους ή ότι προσέφεραν ή είναι πρόθυμοι να προσφέρουν κάποιες υπηρεσίες στο κόμμα  που τους υποστηρίζει.. Και μιλώντας για προσόντα θα πρέπει να προσθέσουμε ότι αυτούς που στέλνει το κράτος στο εξωτερικό για να διαφωτίσουν για το Κυπριακό τους ξένους –ιδιαιτέρα τους πολιτικούς και τα Υπέξ άλλων χωρών-  θα πρέπει να τους μαθαίνει και καλά αγγλικά που χρησιμοποιούνται παντού για να είναι κατανοητοί και αποτελεσματικοί. Ομολογώ ότι χάρηκα τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας που μίλησε στον ΟΗΕ στα Ελληνικά και έτσι αποφεύχθηκαν και τυχόν τεχνικά λάθη. Αρκούν τα λάθη πολιτικής. Δεν χρειάζεται να προσθέσουμε και λάθη διατύπωσης της.

Ιοβόλος