Ρατσιστική, δηλαδή και απαράδεκτη κατάσταση

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΣ μας ηγεσία συνεχίζει να ολισθαίνει. Οι λόγοι είναι διάφοροι. Ο ένας βέβαια είναι η κατρακύλα στις συνομιλίες που φτάσαμε να ανεχόμαστε τη συνέχιση τους με αντικείμενο στην πραγματικότητα την συνομοσπονδία  που ο Ταλάτ την ονομάζει «ομοσπονδία» και συμφωνεί μαζί του και ο θρασύς και γελοίος Ντάουνερ. Ο αμετακίνητος (γιατί;) άνθρωπος των Αγγλοαμερικανικοτουρκικών συμφερόντων. Άλλος λόγος είναι ότι ενώ η φιλοτουρκική ομάδα του ΟΗΕ που περιστοιχίζει τον Πρόεδρο κουβαλά εμπειρογνώμονες για να τον πείσει να κατεβάσει κι άλλο τον πήχη στα θέματα των συνομιλιών που στάθηκε ακόμη όρθιος, όπως είναι το περιουσιακό, αυτός δεν έχει εμπειρογνώμονες και ούτε προσπαθεί να αποκτήσει. Άλλος λόγος είναι ότι ο κόσμος άρχισε να ξυπνά και να τολμά να ρωτά και να αμφισβητεί ο δε Πρόεδρος και οι εξ’ αυτόν εξαρτώμενοι κράχτες τα έχουν χαμένα και δεν δίνουν  πειστικές απαντήσεις σε καίρια θέματα του Κυπριακού που ο Πρόεδρος έκανε απαράδεκτες παραχωρήσεις. Και ακούς, για παράδειγμα τον Άντρο, τον Στεφάνου και τους άλλους συντρόφους του κ. Δημήτρη να σου λένε ότι την εκ περιτροπής προεδρία και την παραμονή των εποίκων τα πρόσφερε ο Πρόεδρος διότι τα είχαν ήδη σκεφτεί, ή αναφέρει ή δεχτεί κάποιοι προηγούμενοι Πρόεδροι έστω κι αν είναι αυτός ο πρώτος που τα έδωσε στους Τούρκους επίσημα και οριστικά χωρίς την έγκριση του λαού. Το επιχείρημα πάσχει από έλλειψη λογικής και  υποτιμά την κρίση του κάθε Ε/κ. 

Ο παραλογισμός είναι έκδηλος. Είναι δυνατό ένας Πρόεδρος που διαπραγματεύεται απ’ ευθείας με τους Τούρκους να κάνει σοβαρές εκπτώσεις στο Κυπριακό όπως αυτές που αναφέραμε απλώς και μόνο διότι ας πούμε, κάποιοι προηγούμενοι Πρόεδροι έκαναν το ίδιο λάθος; Διότι περί σοβαρού λάθους πρόκειται όταν πλήττεις ριζικά δημοκρατικές αρχές και  συγχωράς εγκλήματα πολέμου σε σχέση με την λύση του εθνικού μας θέματος χωρίς την έγκριση του Κυπριακού λαού και χωρίς να παίρνεις μάλιστα τίποτα ως αντάλλαγμα από τους αχόρταγους και κακόπιστους Τούρκους.

Βέβαια ούτε αντάλλαγμα να έπαιρνες δεν έπρεπε να κάνεις τις προσφορές αυτές διότι συνιστούν θανατηφόρα χτυπήματα στο οικοδόμημα ενός  κράτους με τα δεδομένα μάλιστα της Κύπρου. Οπωσδήποτε δεν πιστεύω ότι τις προσφορές μπορεί να τις κάνει ένας  χωρίς ο ίδιος να τις ασπάζεται και να φέρει προσωπική ευθύνη που δεν μετριάζεται καν με το γεγονός ότι τις ανάφεραν προηγουμένως κι άλλοι. Περιφέρονται δε στα κανάλια- ιδιαίτερα στο «ανεξάρτητο» ΡΙΚ- οι σύντροφοι του Προέδρου επαναλαμβάνοντας σαν παπαγάλοι τις παράλογες δικαιολογίες. Για εκείνους που τους αμφισβητούν έχουν τις στερεότυπες απαντήσεις «δεν θέλετε λύση» ή «δεν θέλετε ομοσπονδία» ή «ο Πρόεδρος μας έβγαλε από το αδιέξοδο» ή ακόμη «υπονομεύετε τον Πρόεδρο και την ενότητα». Αυτές οι απαντήσεις είναι απλώς ανόητες. Κατ’ αρχήν  όσοι αμφισβητούν ορισμένες προτάσεις ή προτεινόμενες διευθετήσεις δεν σημαίνει ότι δεν θέλουν άλλες προτάσεις ή διευθετήσεις για μια πραγματική λύση του Κυπριακού. Διότι όταν λέμε «λύση» θα πρέπει να εννοούμε μια διευθέτηση που λύνει το πρόβλημα με την σωστή έννοια,  δηλαδή δίνει την ορθή απάντηση. Αν πεις δύο και δύο κάνουν πέντε δεν λύνεις το πρόβλημα. Αν είναι αυτού του είδους την απάντηση που θέλει ο Πρόεδρος τότε είναι εκείνος που δεν θέλει «λύση» και επιδιώκει μια όπως- όπως προσωρινή,καταστροφική συμφωνία. Και όταν λένε «δεν θέλετε ομοσπονδία»  αποφεύγουν   να διευκρινίσουν ότι εννοούν ότι στο βορρά θα κυβερνούν οι Τούρκοι και στον Νότο οι Έλληνες. Μια ρατσιστική, δηλαδή και απαράδεκτη κατάσταση που θα νομιμοποιεί ουσιαστικά την διχοτόμηση. Και όταν τους στριμώξεις καταφεύγουν πάλι στην κληρονομιά.

Ότι κληρονόμησαν δηλαδή αυτή την λύση και συνεχίζουν να την προωθούν ανεξάρτητα αν θα είναι βιώσιμη και λειτουργική και ανεξάρτητα από την στάση των Τούρκων. Όσον αφορά την έξοδο μας από το αδιέξοδο οι σύντροφοι δεν εξηγούν πως ένας βγαίνει από το αδιέξοδο όταν στην συνέχεια μπαίνει σε άλλο χειρότερο αδιέξοδο όπως τα κατάφερε ο Πρόεδρος με την πολιτική του με αποτέλεσμα να φοβόμαστε τώρα να μην μας καταδικάσουν και για κακοπροαίρετους συνομιλητές. Καθόλου απίθανη εξέλιξη άμα ο Ντάουνερ ήδη μας διαψεύδει όσον αφορά την αξιολόγηση των προτάσεων Ταλάτ και συμφωνεί με τους Τούρκους ότι δήθεν θέλουν πράγματι ομοσπονδία διότι, όπως λέει, ξέρει καλά τι σημαίνει το σύστημα αυτό χωρίς να μας εξηγεί από πού έμαθε πως λειτουργεί η «διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία» που έτσι κι αλλιώς είναι ανύπαρκτο σύστημα σε όλο τον κόσμο.  Αμ’ εκείνο το «υπονομεύετε τον Πρόεδρο και την ενότητα». Δηλαδή όποιος διαφωνεί με τον κ. Χριστόφια υπονομεύει τον θεσμό του Προέδρου; Ή υπονομεύει απλώς τους χειρισμούς και την πολιτική του; Το δεύτερο φαίνεται να είναι το σωστό. Και θέλουν να πουν ότι πρέπει να υπάρχει ενότητα με την έννοια ότι θα πρέπει να συμφωνούμε όλοι με τον κ. Χριστόφια; Με ότι πει και ότι κάνει; Αυτές οι απόψεις δεν συμβιβάζονται με μια δημοκρατική κοινωνία. Είναι αναχρονιστικές και ανήκουν σε καθεστώτα δικτατορικά ή ολιγαρχικά. Και μη χειρότερα…
.
Ιοβόλος

Υ.Γ Πρόεδρε διάβασε σήμερα το Τ/κ Λεβεντ
Ις.