Περι δημοκρατικών καθεστώτων...

ΣΗΜΕΡΑ θα μιλήσω για ενότητα. Για την ενότητα που ζητά ο Πρόεδρος σε σχέση με τους χειρισμούς του στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό και για την ενότητα που απαιτούν τα συγκυβερνώντα κόμματα, κυρίως το ΔΗΚΟ, σε σχέση με τα στελέχη τους που εκφράζουν απόψεις προσωπικές και… διασπούν την κομματική συνοχή.
Για την ενότητα που ζητά ο Πρόεδρος δεν ξέρω γιατί αλλά μου θυμίζει την εποχή των κουμμουνιστικών κυβερνήσεων που δεν νοείτο ο λαός να εκφράζει απόψεις προσωπικές αντίθετες με την γραμμή του κόμματος ή της κυβερνήσεως.

Επειδή τώρα ζούμε σε μια δημοκρατική κοινωνία  ως μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Συμβουλίου της Ευρώπης εισηγούμαι όπως ο Πρόεδρος πάρει την γνώμη του κ. Τσελεπή για να τον καθοδηγήσει ποιες είναι οι αρχές που ισχύουν σε δημοκρατικά καθεστώτα.

Μπορεί ο κόσμος να εκφράζει απόψεις διαφορετικές από τον Πρόεδρο και να μην πετυχαίνεται η  επιδιωκόμενη ενότητα  λαού και ηγεσίας; Δεν ξέρω τι απάντηση θα δώσει ο κ. Τσελεπής αλλά πιστεύω ότι η αυτονόητη απάντηση είναι καταφατική.
Είναι δυνατό να πιστεύει ακόμη ο κ. Χριστόφιας ότι ο κόσμος θα πρέπει να σέρνεται πίσω από την πολιτική της κυβέρνησης έστω και αν διαφωνεί με αυτή απλώς για να μπορεί να λέει ο Πρόεδρος ότι «ο λαός είναι ενωμένος με βάση τις απόψεις μου»;
Από την άλλη στην έκταση που ο Πρόεδρος εννοεί ενότητα των κομμάτων με την έννοια της έγκρισης της πολιτικής του, ούτε αυτή την ενότητα μπορεί να την απαιτήσει σαν δικαίωμα. Όσον αφορά την αντιπολίτευση αυτό είναι αυτονόητο. Όσον αφορά τα συγκυβερνώντα κόμματα είναι γνωστό ότι σε περιπτώσεις κυβερνήσεων συνασπισμού κατόπιν κάποιας μεταξύ τους συμφωνίας το κάθε κόμμα διατηρεί την αυτονομία του και την δική του πολιτική...
Αυτό ισχύει ιδιαίτερα σε περιπτώσεις όπως στην συνεργασία ΑΚΕΛ-ΔΗΚΟ-ΕΔΕΚ που έγινε με γραπτές δεσμεύσεις του ΑΚΕΛ και το ΑΚΕΛ ξεφεύγει από τις δεσμεύσεις αυτές. Τότε τα άλλα κόμματα δεν έχουν απλώς δικαίωμα αλλά υποχρέωση να εκφράζουν τις δικές τους απόψεις διότι άλλως πως χάνουν την ταυτότητα τους .
Αν ο Πρόεδρος εννοεί ότι τα μέλη των κομμάτων που συνεργάζονται μαζί του δεν πρέπει να εκφράζουν προσωπικές απόψεις η απάντηση πάλι είναι ότι τα μέλη αυτά δικαιούνται ελευθερία έκφρασης όπως κάθε πολίτης εκτός αν δημιουργούν πρόβλημα στο κόμμα τους. Αλλά τότε είναι δουλειά του Προέδρου του κόμματος τους.
 Έρχομαι τώρα στο θέμα της ενότητας που απαιτούν τα συγκυβερνώντα κόμματα, κυρίως το ΔΗΚΟ, σε σχέση με τα στελέχη  που εκφράζουν απόψεις προσωπικές και διασπούν, κατά την άποψη του προέδρου τους, την κομματική συνοχή.
Στην περίπτωση αυτή πρέπει ένας να δει το θέμα με βάση τα πραγματικά του γεγονότα. Και επικεντρώνομαι  σε ότι αφορά το ΔΗΚΟ γιατί στη ΕΔΕΚ δεν παρατηρήθηκε κάτι παρόμοιο με  το φαινόμενο Καρογιάν.

Στην συνεδρία της Δευτέρας ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ προσπάθησε να μαντρώσει τα στελέχη του κόμματος του  λέγοντας με αυταρχικότητα διάφορες  φλύαρες ασυναρτησίες που ζήμιωσε το κόμμα του αλλά κυρίως τον εαυτό του αποδεικνύοντας ακόμη μια φορά ότι του λείπουν η αναγκαία πολιτική προπαίδεια και άλλα απαραίτητα για την θέση του προσόντα.

 Για το θέμα ελεύθερης έκφρασης απόψεων από τα στελέχη του κόμματος μίλησε μεταξύ άλλων για «βιομηχανία της ανευθυνότητας»! Για  το ότι «δεν μπορεί να λέει ο καθένας το προσωπικό του πρόβλημα και να ικανοποιεί την δική του φαντασίωση» (sic)! Για το ότι «το κόμμα δεν είναι καφενείο»!
Για «κραυγές, φωνασκίες, κτυπήματα κάτω από την μέση» τονίζοντας ότι  δεν θα τα επιτρέψει.
 «Ο πολιτικός μας λόγος είναι ένας» είπε  και «δεν υπάρχουν δημόσια προσωπικές απόψεις.» Μίλησε περί συμμετοχής του κόμματος στην κυβέρνηση «για να προασπίζουμε αποτελεσματικότερα το εθνικό συμφέρον στον μεγάλο αγώνα που δίνει ο Κυπριακός Ελληνισμός.»!   Ενώ η εξουσία ουδόλως λαμβάνει υπόψη τις απόψεις του. «Δεν είναι άνθρωπος» είπε «του συμβιβασμού με τα κατεστημένα  τα συμφέροντα και την μετριότητα.»- έστω και αν  στηρίζει το κατεστημένο της εξουσίας και την μετριότητα που την αντιπροσωπεύει.
Είναι λέει «θεματοφύλακας των αρχών και θέσεων του κόμματος»- έστω και αν κάνει τα στραβά μάτια σε θεόρατες παρεκκλίσεις-  και πρόσθεσε ότι δεν θα επιτρέψει «καταρράκωση της εικόνας του κόμματος.Όποιος παραβιάσει αυτό τον κανόνα θέτει εαυτόν εκτός κόμματος».

Το κείμενο  Καρογιάν κραυγάζει μόνο του. Θα επισημάνω απλώς την κατάντια του αξιωματούχου αυτού και να  τονίσω ότι τα στελέχη του ΔΗΚΟ που εκφράζουν τις προσωπικές τους απόψεις δημοσίως τιμούν το κόμμα και στέλνουν το μήνυμα στους οπαδούς του ότι υπάρχει ακόμα ο πυρήνας των αρχών και αξιών του κόμματος χωρίς συμβιβασμούς ενώ ο αλεξιπτωτιστής αρχηγός τους άλλα λέει και άλλα κάνει.

 Τέτοιαν έλλειψη ενότητας την χαιρετίζει ο λαός γιατί βλέπει ότι υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που στέκουν στις αρχές που προσυπέγραψαν ενώ ο Αρχηγός τους παραβίασε τον κανόνα που επικαλείται και που γιαυτό  είναι ο πρώτος που έθεσε τον εαυτόν του εκτός κόμματος.

Ιοβόλος