Δεν μπορούμε να στηριχτούμε στα Ηνωμένα Έθνη

Oι συνομιλίες κάτω από την αιγίδα του ΟΗΕ μας έφεραν το Σχέδιο Ανάν που κονταροχτυπιέται με  τις αρχές που είναι δεσμευμένος να εφαρμόζει ο οργανισμός αυτός. Θα έπρεπε ως τώρα η πολιτική μας ηγεσία να αντιληφθεί ότι δεν είναι δυνατό τα Ηνωμένα Έθνη να δώσουν λύση σύμφωνη με αρχές στο Κυπριακό πρόβλημα. Εμείς όμως επιμένουμε να επιδιώκουμε την υποταγή μας στην επίδραση ενός οργανισμού που με τις προηγούμενες του ενέργειες, τουλάχιστον όσον αφορά τις συνομιλίες, απέδειξε ότι μόνο προς την κατεύθυνση των Τουρκικών αξιώσεων μπορεί να μας βοηθήσει να καταλήξουμε σε μια λύση. Είναι γεγονός ότι ο ΟΗΕ μας έδωσε στο παρελθόν κάποια στηρίγματα με αποφάσεις του όσον αφορά κάποιες γενικές αρχές αμέσως μετά την εισβολή και ύστερα όσον αφορά την καταδίκη του ψευδοκράτους.

Το Σχέδιο όμως Ανάν ήταν απτή απόδειξη ότι δεν μπορούμε πια να στηριχτούμε στα Ηνωμένα Έθνη για μια εποικοδομητική παρέμβαση του. Τόσο το Συμβούλιο Ασφαλείας όσον και ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ και οι υπάλληλοι του  επιδιώκουν να κλείσουν το πρόβλημα όπως-όπως εις βάρος των στοιχειωδών δικαιωμάτων και συμφερόντων του Κυπριακού Ελληνισμού. Είναι λοιπόν ανάγκαίο να επιμένουμε να αυτοστραγγαλιζόμαστε με την θηλιά ανθρώπων όπως ο Κόφι Ανάν και τα άλλα όργανα της Αμερικανοτουρκικής συμμαχίας;

Μπορεί βεβαίως ένας να διερωτηθεί: που αλλού θα πρέπει να αποταθούμε για να βρούμε την σωστή διεθνή βοήθεια για την λύση του προβλήματος μας; Η απάντηση δεν είναι δύσκολη. Πρώτον δεν πρέπει να συνεχίσουμε στο πλαίσιο που μας απέδειξε ότι δεν ενδιαφέρεται για αρχές και  μας σπρώχνει σε σχέδια τύπου Ανάν. Δεύτερο, θα πρέπει να αποταθούμε οπωσδήποτε σε ένα πιο φιλικό με τις αρχές που επιδιώκουμε να εφαρμοστούν στην Κύπρο περιβάλλον όπως είναι εκείνο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αφού προηγουμένως γίνει και η ανάλογη προετοιμασία σε συνεργασία με την Ελλάδα και άλλες χώρες της ΕΕ για την εφαρμογή των αρχών αυτών στην λύση του προβλήματος μας. Εφόσον η πολιτική μας ηγεσία συνεχίζει να έχει την ψευδαίσθηση ότι τα Ηνωμένα Έθνη υπηρετούν ακόμη ψηλά ιδεώδη και δεν αντιλαμβάνεται ότι ο οργανισμός αυτός πρέπει να κρίνεται από τις πραγματικότητες και ότι προσωποποιείται από ανθρώπους όπως ο Κόφι Ανάν, ο Αλβάρο Ντε Σώτο, ο Μπαν Κι Μουν και ο Ντάουνερ και κηδεμονεύεται από την Αγγλική, εχθρική προς εμάς διπλωματία θα έχουμε τα παρατράγουδα που είδαμε και πρόσφατα με την αξιοθρήνητη συμπεριφορά του Γ.Γ ο οποίος σπρωχνόμενος από το φίδι που λέγεται Ντάουνερ εισήλθε χαριεντιζόμενος στο «προεδρικό» μέγαρο του ψευδοκράτους και εξίσωσε θύμα και θύτη.

Είναι πράγματι φρικτή κατάντια για τον Γ.Γ. του ΟΗΕ να εισέρχεται σε περιοχή που βρίσκεται υπό κατοχή τα τελευταία 36 χρόνια κατά παράβαση των αρχών του ΟΗΕ και αντί να υποδεικνύει την επικράτηση των αρχών αυτών, (απόσυρση των στρατευμάτων, αποκατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κ.λ.π) να προσφωνεί το αρχιόργανο της κατοχικής δύναμης με το τιμητικό επίθετο  «εξοχότατε» και να μην ενδιαφέρεται καθόλου για τα θύματα και τις συνέπειες  της βίας και της κατοχής.

Για όλα αυτά βέβαια δεν είμαστε άμοιροι ευθυνών. Όταν πιέζουμε τον ΓΓ του ΟΗΕ να μας βοηθήσει να ξεκινήσουμε συνομιλίες με την κατοχική δύναμη για να βγούμε δήθεν από το αδιέξοδο γνωρίζοντας την φιλοσοφία  τύπου Αναν που μας σέρβιρε ο ίδιος θεσμός τι άλλο δηλαδή θα παίρναμε; Θα αναβίωνε ο ιδεαλισμός που γέννησε τον Οργανισμό και θα υποδείκνυε το δίκαιο; Ή θα μας προκαλούσε χειρότερο αδιέξοδο από ότι είχαμε πλαισιώνοντας μας με ιδέες και ανθρώπους που θα μας πίεζαν για μια καταστροφική λύση. Όταν συνεχίζουμε να έχουμε τον Ντάουνερ σύμβουλο στις συνομιλίες εκ μέρους του ΟΗΕ, έναν άνθρωπο που υποστήριξε την παράνομη εισβολή στο Ιράκ ως εμπορικά ωφέλιμη για την χώρα του και την παράνομη κατακράτηση συμπολιτών του στο κακόφημο κρατητήριο του Κουαντανάμο  στην δε Κύπρο μας έδωσε σαφή δείγματα φιλοτουρκικής νοοτροπίας του δεν βγάζουμε μόνοι μας τα μάτια μας; Όταν τον συγχωρούμε λόγω μιας ασήμαντης δήλωσης του που την θεωρούμε μάλιστα και μπούμεραγκ για τους Τούρκους, δεν είμαστε για κλάματα;  Και αρχίζουν στην συνέχεια τα παπαγαλάκια του ΑΚΕΛ, Στεφάνου, Ευαγόρου, Λουκαΐδης, Κυρίτσης, Χριστοφίδης, και Χατζηγεωργίου να δικαιολογούν τα αδικαιολόγητα και να υποστηρίζουν ότι λέει και ότι κάνει ο Αρχηγός τους υποτιμώντας την κρίση των πάντων για να φανούν αρεστοί και υπάκουοι στο κόμμα παραγνωρίζοντας ότι γελοιοποιούνται. Προβάλλουν τις προσπάθειες του κ. Χριστόφια για την λύση του Κυπριακού ως μια επιτυχή εκστρατεία ενώ ο κόσμος βλέπει το ψευδοκράτος να αναβαθμίζεται, τη Τουρκία να παρουσιάζεται διεθνώς ως μια αθώα χώρα που ενισχύει λύση του Κυπριακού, τους Άγγλους να μας υπονομεύουν, τις προτάσεις μας να χειροτερεύουν, τον δε Γ.Γ. του ΟΗΕ να υποκλίνεται στη κατοχή. Η  πολιτική μας αφέλεια για την πορεία των συνομιλιών συνεχίζει με χαρακτηριστικό δείγμα την αφελή παρέμβαση του «διανοούμενου» του Ακέλ κ. Χατζηγεωργίου προς τον Ταλάτ να πάρει ο τελευταίος την ευθύνη για την λύση του Κυπριακού αδέσμευτος από την Τουρκία…

Ιοβόλος