Μπράβο στην ΕΔΕΚ και τον Ομήρου

Έφυγε η ΕΔΕΚ από την Κυβέρνηση και η φυγή της την ανέβασε στα μάτια του κόσμου ως κόμμα που βάζει τον σεβασμό προς τις αρχές και τις ανάγκες τις πατρίδας πιο ψηλά από τις καρέκλες της εξουσίας. Ακούσαμε τον λόγο του κ. Ομήρου και τον αντίλογο του Προέδρου και του εκπροσώπου του και καταλήξαμε εύκολα στο συμπέρασμα ότι ο μεν πρώτος έπεισε ο δε δεύτερος ακολούθησε δυστυχώς την πολιτική της διαστρέβλωσης και της υποτίμησης της κρίσης του λαού. Υποσχέθηκε ο Πρόεδρος στην ΕΔΕΚ ότι θα εναντιωθεί στην παραμονή των εποίκων και προτού ο κόκορας λαλήσει ανέπτυξε πρωτοβουλία για την παραμονή 50,000 προϊόντων αυτού του εγκλήματος πολέμου. Τους υποσχέθηκε ότι θα τους ενημερώνει για τις εξελίξεις του Κυπριακού εγκαίρως και αντί να απαντήσει στο παράπονο της ΕΔΕΚ ότι οι ενημερώσεις ήταν και ανεπαρκείς και εκ των υστέρων μας ανάφερε ο εκπρόσωπος του Προέδρου αριθμούς συνεδριάσεων του Εθνικού και άλλων συναντήσεων χωρίς να ξεκαθαρίζει με τρόπο πειστικό αν αυτές ήσαν έγκαιρες και πλήρεις ενημερώσεις. Οπωσδήποτε δε τις προτάσεις της ΕΔΕΚ για το Εθνικό θέμα Ο κ Χριστόφιας τις έγραφε στα παλαιότερα των υποδημάτων του. Το σοβαρότερο πρόβλημα είναι ότι ο Πρόεδρος φαίνεται ότι «αγρόν ηγόρασε» για τις επισημάνσεις της λανθασμένης πολιτικής του στο Κυπριακό που πρόβαλε και εξήγησε η ΕΔΕΚ και δεν έδειξε οποιαδήποτε διάθεση έστω μελλοντικής αλλαγής της πολιτικής αυτής. Όταν διαφωνήσει ένας μαζί του θεωρεί ότι τον υπονομεύει και καλεί για ενότητα και στήριξη. Η νοοτροπία αυτή είναι τουλάχιστον ακατανόητη. Εάν οποιοσδήποτε θεωρεί ότι ο Πρόεδρος στην προσπάθεια του να λύσει το Κυπριακό ζημιώνει τον τόπο με τις προσφορές του, τις λανθασμένες προτάσεις του και την καταστροφική στρατηγική του πρέπει να στηρίζει τον Πρόεδρο; Πρέπει να στρατεύεται μαζί του; Για ποιον σκοπό; Για να πέσουν μαζί χέρι-χέρι στον γκρεμνό; Όμως ο κ. Χριστόφιας δεν έχει ξεφύγει από την κουμμουνιστική θεωρία που επικρατούσε στην Σοβιετική Ένωση ότι την εξουσία δεν πρέπει να την κατακρίνει ο λαός. Το αποτέλεσμα είναι να συνεχίζει να πηγαίνει στραβά και να μην λαμβάνει υπόψη κανένα. Στον δρόμο του αυτό έχασε ήδη τον ένα τροχό της αμάξης επί της οποίας μεταφέρεται με μια αδικαιολόγητη αλαζονεία και σε ένα κόσμο δικό του εκτός πραγματικότητας. Βέβαια το επόμενο ερώτημα είναι αν το ΔΗΚΟ, δηλαδή ακόμη ένας τροχός, θα αποσυρθεί για τους ίδιους λόγους αρχής που επικαλέστηκε η ΕΔΕΚ και που όπως για καιρό τώρα διαλαλεί βρίσκεται σε απόσταση από τον Πρόεδρο. Προσωπικά έχω επιφυλάξεις για το κατά πόσο πράγματι το ΔΗΚΟ -σαν σύνολο- πιστεύει έντονα στις αρχές που επικαλείται. Κάτι μου λέει ότι η συνεργασία του με τον Πρόεδρο στηρίχθηκε κάπως περισσότερο στην ιδέα συμμερισμού της εξουσίας  στο εσωτερικό μάλλον παρά στην σωστή προώθηση των απαιτήσεων του εθνικού μας προβλήματος. Συνεχίζω να έχω τον φόβο ότι οι καρέκλες ελκύουν κάποιους στο ΔΗΚΟ περισσότερο από την καταξίωση τους στα εθνικά ιδεώδη. Άλλα λένε και άλλα κάνουν. Αν δεν ακολουθήσουν την οδό της ΕΔΕΚ θα δικαιώσουν την άποψη ότι είναι κόμμα σκοπιμοτήτων μάλλον παρά κόμμα αρχών.  Και το κυριότερο θα απωλέσουν μεγάλο αριθμό οπαδών, γνήσιων πατριωτών, που θα στρέψουν το βλέμμα προς την ΕΔΕΚ. Τι αξία πράγματι έχει το αξίωμα  αν ο άνθρωπος που το κατέχει δεν εφαρμόζει τις αρχές που επιβάλλει η θέση του προς όφελος του κοινωνικού συνόλου; Τι αξία έχει η εξουσία αν δεν εξυπηρετεί την πατρίδα αλλά απλώς τις προσωπικές φιλοδοξίες και την ματαιοδοξία αυτών που την ασκούν. Αν το ΔΗΚΟ συνεχίσει να στηρίζει έναν Πρόεδρο που οδηγεί τον τόπο από το κακό στο χειρότερο, έναν Πρόεδρο, που όπως το ίδιο το ΔΗΚΟ λέει, προβαίνει σε καταστροφικές παραχωρήσεις σε βάρος της εθνικής μας υπόθεσης, το ΔΗΚΟ θα οδηγηθεί αναπόφευκτα στον μαρασμό και στην περιφρόνηση του λαού. Και ας μην τολμήσει αύριο που θα συμπληρωθεί το Σχέδιο λύσης τύπου Χριστόφια με εκ περιτροπής προεδρία, εποίκους, συνομοσπονδιακά στοιχεία να μας πει ότι δεν ευθύνεται «κάνοντας την πάπια». Πρέπει να αντιληφθούν οι ιθύνοντες του ΔΗΚΟ ότι οι ευθύνες τους είναι σοβαρότατες και πρέπει να επιλέξουν μεταξύ καιροσκοπισμού και πατριωτισμού, μεταξύ της πρόσκαιρης ηδονής της εξουσίας (και αυτής  απλώς μερικής) και της ηδονής της αρετής και της αφοσίωσης στις αρχές. Είπατε ότι η εκ περιτροπής προεδρία και οι άλλες στραβωμάρες που έγιναν είναι εντελώς απαράδεχτες για εσάς και ότι η παραμονή σας στην εξουσία έχει στόχο την όσο το δυνατό θετική επίδρασή σας. Ο Πρόεδρος όμως δεν πρόκειται να αποσύρει τις προσφορές στους Τούρκους ότι και να κάνουν αυτοί και ότι και να πείτε εσείς και δεν πρόκειται να ασκεί την εξουσία στο Κυπριακό λαμβάνοντας υπόψη τις προτάσεις σας. Και αφού αυτά που σας χωρίζουν δεν θα αλλάξουν, ότι και να σας πει ο κ. Χριστόφιας, γιατί να υπάρχει άλλη επιλογή από την έξοδο σας από την κυβέρνηση;

Ιοβόλος