Οι υβριστές των ηρώων του 1974
Ούτε ίχνος ντροπής δεν έχουν. Ούτε τσίπα, ούτε και συναίσθηση της αποστολής και του καθήκοντος τους. Ισοπέδωσαν τα πάντα. Κι αν δεν σκέφτονται τους τηλεθεατές , ας είχαν τουλάχιστο την ελάχιστη ευαισθησία στα νέα παλικάρια που έδωσαν τη ζωή τους για να ζουν όλοι αυτοί στη χλιδή ...Αναφερόμαστε στα τηλεοπτικά κανάλια που δεν τίμησαν τους ήρωες του 1974 και προσπέρασαν την μαύρη επέτειο της εισβολής σαν να ήταν μια συνηθισμένη μέρα ...
Μπορούσαν να κάνουν πολλά πράγματα. Αφιερώματα σε ήρωες του 74, συζητήσεις για να αναδείξουν την αυταπάρνηση κάποιων ανθρώπων και τόσα πολλά , έτσι ώστε να καταδειχθεί σε όλους η γενναιότητα των νέων που παρά την προδοσία πολέμησαν κατά των εισβολέων. Πώς θα δημιουργηθούν πρότυπα στην κοινωνία; Γιατί διερωτάστε πώς τοξικομανείς απαγάγουν μωρά. Μ’ αυτή την κοινωνία τέτοιους ανθρώπους θα παράγουμε;
Φτάνει πια με αυτούς τους πολιτικούς. Τους βαρεθήκαμε. Δεν αντέχουμε να τους ακούμε συνέχεια, να λένε τις ίδιες ψευτιές και αρλούμπες. Δεν αρκεί τις υπόλοιπες 364 μέρες , πρέπει και την συγκεκριμένη να βλέπουμε τους ίδιους. Αλλά και η προβολή κωμωδιών και άλλων λάιτ παραγωγών, προκαλεί τη μήνη των πολιτών για την ασυνέπεια των καναλιών να τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους έναντι του κράτους που τους παρέχει τις συχνότητες. Εκτός κι αν όλοι θέλουν να συμμετέχουν στην προσπάθεια το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, να μετατραπεί σε Ξεχάστε σιορ να τελειώνουμε.
Φυσικά πρωτοπόρος στην προσπάθεια για εφαρμογή του εν λόγω σλόγκαν είναι το κρατικό ΡΙΚ. Που έχει υποχρέωση και οφείλει να διαφέρει από τους άλλους. Τόση σαχλαμάρα και ανευθυνότητα πια. Ξέραμε το ΜΑΚΗ ΣΥΜΕΟΥ και το ΘΕΜΗ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ , Πρόεδρο και Γ. Διευθυντή του ΡΙΚ αντίστοιχα, ως άνθρωπους ευαίσθητους, πατριώτες , που αναγνωρίζουν τη θυσία των ηρώων. Πώς κατάντησαν έτσι; Να προσπαθούν να μας πείσουν να ξεχάσουμε. Αν δεν είναι υποχρεωμένοι από την Κυβέρνηση , τότε θα πρέπει να νιώθουν τύψεις για το έργο που παράγουν και στη συνενοχή τους για παραπλάνηση της κοινής γνώμης.
Αν είναι δυνατό δηλαδή την μέρα της επετείου της εισβολής να προβάλλεται συνέντευξη του Προέδρου της Δημοκρατίας. Αν δεν σας το επέβαλαν,, οπόταν αποδεικνύεται ότι δεν έχετε το ανάστημα να γεμίσετε τέτοιες θέσεις, αυτή σας η ενέργεια φανερώνει ότι η προσπάθεια σας να αναδειχθείτε σαν Χριστοφικότεροι του Χριστόφια, σας αφήνει ανεπανόρθωτα εκτεθειμένους. Μέχρι και το μοναδικό αφιέρωμα για την εισβολή την κυρά της Λαπήθου, το πετάξατε σε κάποια άλλη ώρα για να μην ενοχλήσετε τον Πρόεδρο. Τόσο πολύ τρέμετε το Συλικιώτη , όσο λένε οι φήμες των ΡΙΚικών διαδρόμων; Κρίμα τελικά. Πολύ κρίμα.
Παρεμπιπτόντως η εκπομπή « ανοιχτοί φάκελοι» δεν είναι διερευνητική ; Εκτός κι αν μετατρέπετε σε εκπομπή λόγου ανάλογα με τις «ανάγκες- διαταγές».
Τάδε έφη Δημήτρης Χριστόφιας
« Εμείς η ελληνοκυπριακή πλευρά, δεν έχουμε την πολυτέλεια να επιλέξουμε τη λύση της αρέσκειας μας». Αυτά, τα πολύ σημαντικά και αξιολύπητα, μας είπε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας σε ομιλία του με την ευκαιρία των μαύρων επετείων του πραξικοπήματος και της Τουρκικής εισβολής.
Έτσι για να μας προσγειώσει, . Έτσι για να μας δώσει να καταλάβουμε με απλά λόγια ότι ως επικεφαλής μας έχει υψώσει λευκή σημαία. Έτσι για να μας προετοιμάσει για την τρισάθλια λύση που μας μαγειρεύει μέσα από τις συνομιλίες του με τους συντρόφους και αδελφούς Τουρκοκύπριους.
Προσθέτει, όμως και με τη γαρνιτούρα. Θα είναι, λέει, λύση αρχών. Ε, ρε, που καταντήσαμε. Ε, ρε καημένε λαέ, σε ποια χέρια έχεις εμπιστευτεί την τύχη σου και το μέλλον των παιδιών σου.
Όχι, λοιπόν, λύση της αρεσκείας και της επιλογής μας. Αλλά λύση της αρεσκείας και της επιλογής της Τουρκίας, του Ντενκτάς, του Ταλάτ, του Έρογλου και των εποίκων. Με τη σύμφωνη γνώμη του κ. Νίκου του ΔΗΣΥ. Ελληνοκύπριοι, ετοιμαστείτε για ένα νέο βροντερό ΟΧΙ στη λύση της ηττοπάθειας της ηγεσίας μας.
Ο Θωμά χαλάει την υστεροφημία του
Σκάβει το λάκκο της υστεροφημίας του ο βουλευτής του ΑΚΕΛ ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΘΩΜΑ. Κι αυτός φυσικά όπως και οι άλλοι ΑΚΕΛικοί είναι πάντα αναλώσιμοι και έτοιμοι να στυφτούν και αφού τους πάρουν όλο το ζουμί τους, να τους πετάξουν σαν στημένες λεμονόκουπες. Αξιόλογος άνθρωπος και πολιτικός ο κ. Θωμά , άφησε το στίγμα του στην πολιτική ζωή του τόπου για τον τρόπο προσέγγισης των θεμάτων, τους ήπιους τόνους και τη συναινετική του διάθεση. Όμως το κόμμα αποφάσισε ότι ο Γιαννάκης δεν θα είναι ξανά υποψήφιος βουλευτής, οπόταν να ριχτεί στην πυρά με τους άλλους ξενέρωτους, όπως λέει και η Αννούλα Βίσση, στο περιβόητο άσμα της.
Έτσι και κ. Θωμά εμφανίζεται στα κανάλια για να δικαιολογήσει τις σαχλαμάρες της Κυβέρνησης, να στηρίξει τις αδυναμίες και την ανικανότητα των υπουργών και τους άθλιους χειρισμούς στο Κυπριακό. Και ο άνθρωπος εκτίθεται ανεπανόρθωτα. Μέχρι και τον εργολάβο το Μιλτιάδη κλήθηκε να υπερασπίσει σε συζήτηση στο ΡΙΚ, κι ενώ έβλεπες το οργισμένο βλέμμα του ανθρώπου που είναι υποχρεωμένος να κάνει κάτι με το ζόρι. Α, δεν μπορεί και ν’ αρνηθεί. Ότι διατάξει το κόμμα...





del.icio.us
Digg
Αυτά γιατί δεν μας τα είπατε όταν γυρεύατε τη ψήφο μας;
Ο Μοναδικός πολιτικός χώρος που άξιζει να τόν εμπιστευθούμε είναι αυτός του ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ καί τόν προέδρο του Δημήτρη Συλλούρη.Είναι το μοναδικό Κόμμα στήν Κύπρο που εργάζετε για τα δίκαια και τα δικαιώματα μας καί όχι για προσωπικές φιλοδοξίες όπως στά άλλα κόμματα.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΛΟΓΟ ΛΟΓΟ ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΥΛΛΟΥΡΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΜΑς ΒΓΑΛΟΥΝ ΑΠΟ ΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΡΙΞΕΙ ΟΙ ΑΝΕΥΘΥΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ.
(ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΚΟΥΤΟΥΡΟΥ)
Άντε καλέ πές μας κ,εμάς τους αδαείς να καταλάβουμε.
Αμα θέλεις kyriako να μιλούμε με χαρακτηρισμούς καί ταπέλλες μπορούμε κ,εμείς και μάλιστα με βαρετούς χαρακτηρισμούς.
Το μόνο πού μπορώ να σου πώ είναι ότι πρέπει να βγάλεις τίς παρωπίδες και να δείς τές πραγμάτικότητες.
Εσύ νομίζεις ότι η δ.δ.ομοσπονδία είναι χωρίς ουρές καί με σωστά περιεχόμενα.
Καί πώς βγάζεις συμπεράσματα γιά τίς δικές μου τί άποψεις,είσαι η πιθία.
Εδώ δέν μιλούμε ούτε γιά τρία ούτε γιά δεκατρία τίς εκατό,θυμήθου το δημοψήφισμα καί θα το ξαναθυμηθείς όταν οι κοινωνία πού σωστά κρητηρία και κρίνει οποιό σχέδιο και να τις πλασάρουν όταν δέν είναι σωστό θα το απορρίψει.
| Εκτύπωση | 25/07/2010 | Του Χρύσανθου Τσουρούλλη
Εκείνο που είναι ξεκάθαρο στο, κατά τα άλλα, ομιχλώδες πολιτικό τοπίο είναι η αποφασιστικότητα της κοινής γνώμης, όπως αποτυπώθηκε στη δημοσκόπηση που έκανε η εταιρεία Prime Market Research για λογαριασμό της εκπομπής «60 λεπτά» του «Σίγμα», την περασμένη Τρίτη.
Οι τοποθετήσεις των πολιτών σχετικά με το χαρακτήρα και το είδος της όποιας ενδεχόμενης συμφωνίας για λύση του Κυπριακού είναι τόσο ξεκάθαρες όσο και απόλυτα αντίθετες με τις κατευθύνσεις και τους προσανατολισμούς της πολιτικής ηγεσίας.
Τα συμπεράσματα
Ούτε λίγο ούτε πολύ, οι μισοί πολίτες κατηγορηματικά διαφωνούν με τη λεγόμενη «δικοινοτική-διζωνική ομοσπονδία». Αυτό, μάλιστα, συμβαίνει σε επίπεδο αρχών. Στο επίπεδο, δηλαδή, της γενικής δήλωσης. Είναι βέβαιο ότι αν αναλύονταν επιμέρους στοιχεία και χαρακτηριστικά μιας τέτοιας λύσης και έμπαιναν τα ανάλογα ερωτήματα, ο βαθμός απόρριψης θα ήταν πολύ ψηλότερος. Μάλιστα, το εύρημα αποκτά ιδιαίτερη αξία και από το γεγονός ότι «έτρεξε» στο πολύ πρόσφατο παρελθόν και εκστρατεία ενημέρωσης της κοινής γνώμης στο θέμα της διζωνικής. Εξάλλου, όταν στην ίδια έρευνα ερωτήθηκαν οι πολίτες κατά πόσον συμφωνούν με την ιδέα της εκ περιτροπής προεδρίας, το ποσοστό όσων μπορεί να την αποδεχτούν υπολείπεται και του εκλογικού σώματος, αυτού του ΑΚΕΛ.
Μόλις 22% δηλώνουν ότι συμφωνούν. Συνεπώς, το πρώτο συμπέρασμα οφείλει και πρέπει να είναι υπόψη του ίδιου του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ούτε οι πολίτες που θα ψήφιζαν ΑΚΕΛ δεν τον ακολουθούν στο σύνολό τους στην παραχώρηση της προεδρίας του κράτους στην τουρκική πλευρά. Το ερώτημα είναι, λοιπόν, με ποια λογική συνεχίζει αυτήν την ίδια πορεία ο Πρόεδρος Χριστόφιας. Υποτίθεται ότι διαπραγματεύεται μια λύση για το λαό, αλλά στην ουσία δείχνει να προχωρεί σε συμφωνία χωρίς το λαό.
Το δεύτερο συμπέρασμα αφορά τις ηγεσίες όλων των κομμάτων. Διότι η «δέσμευση» για το σχήμα της «δικοινοτικής-διζωνικής» είναι θέση του Εθνικού Συμβουλίου. Φυσικά το πρώτο και κυριότερο εμπόδιο είναι ότι ούτε καν η τουρκική πλευρά δεν φαίνεται να την αποδέχεται πια. Από τις διαπραγματεύσεις, εξάλλου, προκύπτει ότι εννοούν κάτι διαφορετικό. Άσχετα, όμως, από αυτό, είναι ποτέ δυνατόν η πολιτική ηγεσία του τόπου να προχωρεί αμέριμνα σε αυτήν την κατεύθυνση, όταν ο λαός δεν φαίνεται να είναι καθόλου έτοιμος;
Το τρίτο συμπέρασμα προκύπτει από αυτήν την ίδια έρευνα. Με βάση τα πιο πάνω, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι περισσότεροι από επτά στους δέκα πολίτες δηλώνουν ότι η πολιτική που ακολουθεί η ηγεσία μας εδώ και 36 χρόνια δεν είναι ορθή (70,4% απαντούν «σίγουρα όχι» και «μάλλον όχι» στο ερώτημα). Για μια χώρα που συνεχίζει να είναι μερικώς κατεχόμενη και η πληθυσμιακή της σύνθεση έχει, ήδη, αλλοιωθεί επικίνδυνα, ενώ «επιτηρείται» και από ένα πάνοπλο εχθρικό στρατό που σταθμεύει μόλις μερικά χιλιόμετρα από τις κατοικίες και τις κανονικές ειρηνικές ασχολίες των ανθρώπων, αυτή η διαπίστωση είναι άκρως ανησυχητική. Αυτό το χάσμα ανάμεσα στην πολιτική ηγεσία και στους πολίτες, θα έπρεπε να σημάνει συναγερμό.
Η λογική…
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν παύει να επαναφέρει το ζήτημα της απαραίτητης… «ενότητας» και να το χρησιμοποιεί και ως πολιτικό επιχείρημα εναντίον των αντιπάλων και επικριτών του. Το ΔΗΚΟ, στηρίζοντας τον Πρόεδρο χωρίς καμία ενότητα και συμφωνία, αρκείται να διχάζεται κάθε τόσο σχετικά με αυτήν την πράξη και την απόφασή του. Ενώ ο Δημοκρατικός Συναγερμός προτιμά να κάνει Συνέδριο για το
Καταστατικό του κόμματος αντί για το ίδιο το Κυπριακό. Κι, όμως, βρισκόμαστε μπροστά στην παταγώδη αποτυχία των συνομιλιών και αυτό φέρνει στην επιφάνεια πραγματικότητες σαν αυτές που ανέδειξε τόσο απλά η δημοσκόπηση του «Σίγμα».
Παλιό στέλεχος και μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΔΗΣΥ, που σχολίαζε την έρευνα, μας έλεγε ότι το πιο ανησυχητικό στο κόμμα της Πινδάρου είναι ότι τα τελευταία χρόνια επικρατεί μια άποψη που θέλει να εκθειάζει τη… «χειραγώγηση». Η κυρίαρχη φιλοσοφία που ορισμένοι καλλιεργούν δίπλα στον πρόεδρο του κόμματος είναι ότι δεν πρέπει να επηρεαζόμαστε από το τι λέει και τι θέλει ο κόσμος, γιατί ο κόσμος δεν μπορεί να καταλάβει από «υψηλή πολιτική». Βάζουν συνέχεια μπροστά το επιχείρημα ότι «μια υπεύθυνη ηγεσία πρέπει να καθοδηγεί το λαό, ιδιαίτερα στα πολύ σοβαρά θέματα». Ορισμένοι, μάλιστα, καταλήγει με δηκτικό σχόλιο, «δεν έχουν διδαχτεί τίποτα, όχι μόνο από το 2004 αλλά ούτε και από την κατάρρευση των Συμφωνιών της Ζυρίχης...».
Στον αντίποδα, οι πληροφορίες από την Εζεκία Παπαϊωάννου πληθαίνουν ότι ενώ σίγουρα ανησυχούν με τη διάσταση που υπάρχει ανάμεσα στις επιλογές του Προέδρου στο Κυπριακό και στην άποψη της κοινής γνώμης, εδώ και καιρό έχουν επαναπαυτεί με το «δόγμα της ενημέρωσης». Σε σχετικές κλειστές συνεδρίες της γραμματείας του κόμματος αποφασίστηκε ότι την ώρα που θα χρειαστεί, το κόμμα θα βγει σε εκστρατεία και θα ενημερώσει τη βάση και τότε θα αλλάξουν άρδην τα πράγματα. Αυτήν την άποψη προώθησαν και προς τα άλλα όργανα του κόμματος. Ως πρώτο μέτρο υλοποίησης θεώρησαν το βιβλιαράκι που έβγαλε η κυβέρνηση σχετικά με την ομοσπονδία. Αυτή η αντιμετώπιση από την πλευρά του ΑΚΕΛ θυμίζει σε μεγάλο βαθμό αυταπάτες που υπήρχαν την άνοιξη του 2004 στην ηγεσία του ΔΗΣΥ, όταν είχαν την εντύπωση ότι με «συστηματική προπαγάνδα» θα μπορούσε ν' αλλάξουν τη γνώμη του κόσμου. Κι απέτυχαν παταγωδώς.
Στο κενό η πόλωση
ΑΝ ΚΡΙΝΟΥΜΕ από τα αποτελέσματα της ίδιας έρευνας, φαίνεται ότι τα δυο μεγάλα κόμματα κάνουν λάθος και σε ένα ακόμα κεντρικό ζήτημα. Όταν ανεβάζουν τους τόνους σχετικά με τις ευθύνες για την εθνική τραγωδία, όπως και πάλι συνέβη φέτος, έχουν την εντύπωση ότι «συσπειρώνουν» το κόμμα. Όμως, φαίνεται ότι αυτό δεν αγγίζει τη μεγάλη μάζα των ανθρώπων, αλλά μόνο έναν μικρό πυρήνα πιστών. Η μεγάλη μάζα των ανθρώπων έχει μοιρασμένες και μάλλον ισορροπημένες απόψεις. Κρίνουν, βέβαια, ότι τη μεγαλύτερη ευθύνη έχει η Χούντα (28%) και μετά η ΕΟΚΑ Β (21%), ενώ δεν θεωρούν αμέτοχους φυσικά τους «Αγγλοαμερικανούς» (12%).
Αλλά ευθύνες αποδίδονται και στον ίδιο το Μακάριο (του ρίχνουν πρώτη ευθύνη 9%). Όταν ερωτώνται πιο συγκεκριμένα, βρίσκουν σε ποσοστό 40% ότι και ο Μακάριος είχε μεγάλη ή μικρή ευθύνη για το πώς φτάσαμε στον γκρεμό. Επομένως, τα πράγματα δεν είναι «μαύρο-άσπρο» και οι απόψεις είναι είτε ισορροπημένες είτε μοιρασμένες.
Δεν φαίνονται έτοιμοι να δεχτούν πειράματα
ΕΚΕΙ, όμως, που η σημερινή κοινή γνώμη φαίνεται να είναι κατηγορηματική και να διαμορφώνει περισσότερο ενιαία άποψη είναι για το μέλλον.
Δεν φαίνονται οι πολίτες έτοιμοι να δεχτούν πειράματα όπως η εκ περιτροπής, και δεν δέχονται τη «συνταγή» για 50.000 εποίκους. Ενώ σε ένα εντυπωσιακά ψηλό ποσοστό απορρίπτουν ρητά και συνολικά την περίφημη «διζωνική». Το ποσοστό αυτό είναι πραγματικά ψηλό (45%, ίσο με εκείνο της αποδοχής) αν σκεφτεί κανείς ότι πρόκειται για την «κοινή επίσημη θέση» στη βάση της οποίας γίνεται προπαγάνδα εδώ και τρεις δεκαετίες. Η πολιτική ηγεσία, αντί να απορροφάται στις εσωτερικές κόντρες και στον καθημερινό διαγωνισμό ατάκας, θα έπρεπε να προβληματιστεί πολύ σοβαρά. Διότι, σε τέτοιες περιπτώσεις, όταν ο λαός δεν συμβαδίζει με τις βασικές επιλογές της ηγεσίας, ξέρουμε ότι δεν αλλάζει κανείς το... λαό. Αλλά μάλλον θα πρέπει να αλλάξει την πολιτική ηγεσία. Σωστότερα: Η πολιτική ηγεσία αλλάζει τους προσανατολισμούς της.
Υ.Γ Νομίζω διαθέτεις το μυαλό, την επιχειρηματολογία και μπορείς να αντεπεξέλθεις χωρίς βρισιές, χαρακτηρισμούς και ειρωνίες (Βλάκες, σαχλοί, γέροι, κιτρινάδα της αηδίας, μπουληδες, μαμμόθρεφτοι, φλώροι κλπ).
Η εικονική(πλαστή, ψεύτικη ) πραγματικότητα που αντιλαμβανεσαι έχει ως εξής. Ο Κολοκοτρώνης, ο Καραισκάκης και ο Διάκος θα κατεβούν με τα γαταγιάνια και τα λιανοντούφεκα στην Κύπρο του 2010 και θα καλέσουν τους κύπριους πατριώτες σε επανάσταση. Θα καβαλλήσουν τα άλογα τους και θα ροβολήσουν κατά την Μακαρίου. Εκεί θα προκαλέσουν μεγάλο τράφικ θα εκνευρίσουν τους οδηγούς και θα σκυλλοβριστούν από την νεολαία μας επειδή τα άλογα έχεσαν πάνω στην καινούργια μερσεντές ή το γιανωνέζικο Β.Μ.W. Μετά θα έρθουν ο Ηρακλής, ο Μεγαλέξανδρος και ο Λεωνίδας με τα σπαθιά και τα κοντάρια να φωνάζουν βγείτε στους δρόμους να πολεμήσετε ρε ! 'Ομως ο αδελφός, ο Μάικ και ο χαριτος δεν θα τους ακουνε επειδή είναι μέσα στο μπούκκικο και βλέπουν αποελ/ομονοια. Μετά θα ακολουθήσουν Ο ΜΑκάριος ο Γρίβας ο Σαμψών και άλλοι που θα τους καλούν σε αγώνα μεχρις εσχάτων, ου περι χρημάτων αγώνα ποιούμεθα κλπ, αλλά εμείς θα κτίζουμε το εξοχικό μας στον Πρωταρά, θα ανακαινίζουμε τα έπιπλα και θα προγραμματίζουμε διακοπές στην Ταιλάνδη. Δεν βαριέσαι αδελφέ ,<< κι εμείς οι τρεις στο καφενέ τσιγάρο πρέφα και καφέ, βρε δε βαριε- βρε δε βαριέσαι αδελφέ>>, Κώστας Χατζής. Πάρε το είδηση Δ.Δ.Ο. κι ότι σώσουμε. Η τουρκιά δεν είναι καρτούν ούτε μίκιμάους ούτε και χάρτινος εχθρός. Είναι εκεί πραγματικοί όπως και οι πρόσφυγες και ο κίνδυνος πλήρους τουρκοποίησης με τους επαγγελματίες πατριώτες που ακολουθάτε.Ανοίξετε τα μάτια σας, να σώσουμε ότι περισσότερο πμορούμε σε ένα έντιμο συμβιβασμό. Η απελευθέρωση μπορεί να έρθει ειρηνικά μέσα από σωστές και νούσιμες πράξεις των σωστών και νούσιμων πολιτικών , όχι των ανεύθυνων τσαρλατάνων της πολιτικής αγυρτίας. Αυτή είναι η πραγματικότητα και με ξενίζει αδελφέ επιδή φαίνεσαι άνθρωπος που συζητά μα λογικά(περίπου) επιχειρήματα χωρίς ιδιαίτερο φονατισμό.
Καληνυχτα Κυριάκο μου τζιαι εβίβα δεύτερη....
Ανάρτηση Σχολίου