Θα πάτε στην κηδεία του ΔΗΚΟ;
Ποιά ήταν και παραμένει η θέση του ΔΗΚΟ έναντι της κυβερνητικής πολιτικής στο Κυπριακό;
Δεν είναι η ανάκληση της εκ περιτροπής προεδρίας και των άλλων απαράδεκτων παραχωρήσεων του Προέδρου Χριστόφια;
Δεσμεύτηκε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ότι θα ανακαλέσει την στρατηγική και πολιτική του στα θέματα που το ΔΗΚΟ θεωρεί ανάθεμα;
Όχι. Μας είπε μόνο ότι σ’ ένα ακαθόριστο μέλλον και σε ακαθόριστες περιστάσεις μπορεί να γίνουν κάποιες αόριστες αλλαγές.
Αυτό βασικά μας είπε και αυτό με δικά του λόγια και ωραιοποιημένα μας μετέφερε ο κ. Καρογιάν, ο οποίος με την πλειοψηφία του Ε.Γ. ζήτησε και πήρε συνέχιση της συνεργασίας, επειδή κατά την συνάντηση του με τον κ. Χριστόφια, απεφάσισαν να φτιάξουν…νέα γέφυρα επικοινωνίας! Ξέχασαν όμως ότι για να φτιάξεις γέφυρα πρέπει να υπάρχει και ποτάμι από κάτω.
Ο Πρόεδρος Καρογιάν μας δήλωνε πριν μερικές μέρες ότι δεν τον ενδιαφέρουν οι θώκοι και τα ταξίματα γιατί το ΔΗΚΟ είναι Κόμμα αρχών. Μας έλεγε ακόμα ότι διαφωνεί έντονα με τους χειρισμούς του κ. Χριστόφια σε ουσιώδεις πτυχές.
Από την άλλη ο Πρόεδρος Χριστόφιας, χωρίς να αφήνει κανένα περιθώριο, αποκλείει απόσυρση των προτάσεων του, αυτών με τις οποίες διαφωνεί έντονα ο άλλος Πρόεδρος, ο κ. Καρογιάν, και όλοι μέσα στο ΔΗΚΟ.
Τώρα τι γίνεται με τις αόριστες δεσμεύσεις του Προέδρου Χριστόφια;
Η δική μου φτωχή λογική λέει ότι είτε το ΔΗΚΟ θα ενδιαφερθεί για ταξίματα είτε θα αποχωρήσει από την συνεργασία.
Από την άλλη, είτε ο Πρόεδρος Χριστόφιας θα υπαναχωρήσει και θα αποσύρει χωρίς αοριστολογίες τις προτάσεις του, δηλαδή ένα από τα δύο μέρη θα πάρει τα λόγια του πίσω.
Όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού, όταν η πλειοψηφία του Εκτελεστικού Γραφείου ζήτησε και πήρε παραμονή στη συνεργασία.
Και διερωτώμαι, πώς δέχεται το ΔΗΚΟ, το Κόμμα αρχών, έτσι λέει, την συνέχεια της συνοίκησης σε αυτό το πλαδαρό συνοικέσιο, με τις μικροπόνηρες και αόριστες δεσμεύσεις;
Αναρωτιέμαι, με ντροπή και τύψεις, τι θα λέμε από ’δω και πέρα στον κόσμο του ΔΗΚΟ όταν θα ρωτά «τι γίνεται»; Ότι το ΔΗΚΟ θα συνεχίσει να επιτελεί τον ρυθμιστικό του ρόλο; Ποιόν ρόλο; Αυτόν που μας οδηγεί στην αυτοκαταστροφή;
Η παραμονή του ΔΗΚΟ στην κυβερνητική συνεργασία είναι πλέον παράλογη. Η αποχώρηση του οδυνηρή. Όμως, η ικανότητα του ανθρώπου να αντιμετωπίζει θαρραλέα, αντικειμενικά και με αξιοπρέπεια τις δύσκολες καταστάσεις, του δίνει διαστάσεις ηρωικές, γενναίες. Και το γενναίο είναι συχνά στην πολιτική πράξη και το πιο φρόνιμο.
Παραμένοντας το ΔΗΚΟ στην Κυβέρνηση Χριστόφια, σιγά – σιγά θα σβήσει, μέχρι να πεθάνει. Και τότε ούτε ευπρεπής κηδεία δεν θα του γίνει.
Ευθύβολος
Υ.Γ.: Γιατί λένε ότι είναι απλή βιολογική σύμπτωση, ότι ο Αχιλλέας είναι γιος του Σπύρου;
del.icio.us |
Digg
Email to a friend
Print version
Plain text
Πολιτεύω ή πολιτεύομαι;
| Εκτύπωση | 25/02/2010 | ΜΕ ΤΟΝ ΛΑΖΑΡΟ ΜΑΥΡΟ
Ε Ι Ν Α Ι πολύ ενδιαφέρουσες οι επιστημονικές απόψεις γλωσσολόγων, φιλολόγων, φιλοσόφων, πολιτειολόγων κ.ά., ένα πλήθος δηλαδή διαφορετικών απόψεων, για εκείνην την, εκ πρώτης όψεως, ασήμαντη και ίσως απαρατήρητη διαφορά: Γιατί, άραγε, ο Θουκυδίδης χρησιμοποιεί το ρήμα «πολιτεύω» και γράφει π.χ. στο Β-46 ότι, «άθλα γαρ οίς κείται αρετής μέγιστα, τοίς δε και άνδρες άριστοι πολιτεύουσιν» και δεν χρησιμοποιεί το ρήμα «πολιτεύομαι» που θα απέδιδε το «άνδρες άριστοι πολιτεύονται»; Γιατί, επίσης, ο Αριστοφάνης χρησιμοποιεί τη μετοχή «εκκλησιάζουσαι», στην ομώνυμη κωμωδία του και όχι «εκκλησιαζόμεναι»;
Π Ο Ι Α να ήταν, άραγε, τότε, στην αρχαία Αθήνα, στον γενέθλιο χώρο της δημοκρατίας, η διαφορά ανάμεσα στο ρήμα «πολιτεύω» και στο ρήμα «πολιτεύομαι»; Ποια η διαφορά ανάμεσα στο «εκκλησιάζω» και «εκκλησιάζομαι»; Και τι σημασία είχε, ίσως, αυτή η διαφορά, για την ουσία και τη λειτουργία και την ενσάρκωση του δημοκρατικού πολιτεύματος, για τις πρακτικές του κρατούντος δήμου, τη δράση του κραταιού, κυρίαρχου λαού, στην καθημερινή πραγμάτωση, αυτοπροσώπως, της εξουσίας του λαού, της λαϊκής κυριαρχίας, με την αναπτυσσόμενη διαρκώς ενεργητική συμμετοχή κάθε πολίτη, την εποχή της άνθησης, γοητείας και ακμής, της άμεσης δημοκρατίας; Όπου, βεβαίως, η Εκκλησία του Δήμου δεν ήταν κάποιος ιερός ναός για προσευχή. Αλλά, η γενική συνέλευση πάντων των πολιτών. Το τακτικά ή και εκτάκτως συνερχόμενο για να αποφασίζει, συνέδριο όλου του λαού. Η έχουσα την υπέρτατη εξουσία, συνεδρία της ολομέλειας των πολιτών. Οίτινες εκκλησίαζαν και δεν… εκκλησιάζοντο!
Κ Ι Ο ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ που, μετά την κωμωδία του «Λυσιστράτη», σκαρφίστηκε, στην κραταιότατη τότε αμιγή ανδροκρατία την εποχής, να δώσει την εξουσία στις γυναίκες, για να επιβάλουν, διά της Εκκλησίας του Δήμου, τη γυναικοκρατία στο πολίτευμα της πόλεως - κράτους και τις ανέδειξε εξουσιάζουσες και όχι εξουσιαζόμενες, ως Εκκλησιάζουσες τις παρουσίασε να πολιτεύουν.
Ν Α ΣΗΜΑΙΝΕΙ λοιπόν ότι η έννοια «πολίτες που πολιτεύουσιν» προϋποθέτει, υπονοεί, περιέχει και δηλοί περισσότερη πολιτική ενέργεια; Περισσότερο ενεργητική πολιτική δράση, από όση οι «πολίτες που πολιτεύονται»; Και, άρα, δεν είναι καθόλου ασήμαντη η διαφορά του «πολιτεύω» από το «πολιτεύομαι»; Αλλά ορίζει, μέσα από τις λεπτουργικές ακριβολογίες τής αειθαλώς ακτινοβολούσας, απέραντης Ελληνικής γλώσσας - κοσμοαντίληψης, κάποιες ουσιαστικότατες διαφορές του πραγματικά δημοκρατικού πολιτεύματος, από τα διάφορα κακέκτυπά του, που καταχρηστικώς φέρουν το όνομα δημοκρατίες κι έχουν παθητικούς υπηκόους αντί για ενεργούς πολίτες;
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ
ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΕ 25.2.10
Καλές και άγιες βέβαια οι μυστικές ψηφοφορίες, αλλά πώς θα ξέρει τώρα, ο πρόεδρος Χριστόφιας πρώτα και ύστερα ο ίδιος ο λαός, ποιοι ήσαν οι συγκεκριμένοι 124 της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος του κ. Καρογιάν, που χάρισαν στον κ. Χριστόφια δώρο, στη 2η επέτειο ανόδου του στην προεδρία, την παραμονή του ΔηΚο στην εξουσία του και ποιοι 46, ΟΧΙ;
Λάζ.Α.Μαύρος
ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΕΙΣΕΙΣ ΠΡΩΤΑ ΤΟ ΣΙΓΜΑ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΕΙ ΤΟΝ ΤΑΣΣΟ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΟ ΔΗΚΟ.
ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΠΙΟ ΜΑΚΡΙΝΟ.
Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ΑΡΧΙΣΕ ΕΠΙ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΟΤΑΝ Ο ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ ΓΙΑ ΕΓΩΙΣΜΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΕ ΤΟΝ ΣΠΥΡΟ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ
ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΕΚΛΕΓΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΕΙΟY.
ΔΙΑΦΩΝΕΙΣ;
Ανάρτηση Σχολίου