Οι προσφορές του κ. Χριστόφια

ΑΣΦΑΛΩΣ και δεν είναι πλασιέ ο κ. Δημήτρης Χριστόφιας.  Και βεβαίως δεν κάνει αγοραπωλησίες.  Τέτοια εργασία εκφεύγει του ρόλου και των καθηκόντων του και ως Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας και ως εκλελεγμένου ηγέτη που εκπροσωπεί τον κυπριακό Ελληνισμό στις συνομιλίες  για τη εξεύρεση λύσης του κυπριακού προβλήματος.

Όμως, καθώς ο ίδιος έχει ομολογήσει, και μάλιστα με μεγάλη έμφαση δημοσίως, έχει κάνει γενναιόδωρες προσφορές προς την τουρκοκυπριακή πλευρά χωρίς να έχει μέχρι τώρα όχι απλώς ανάλογη αλλά οποιαδήποτε ανταπόκριση από μέρους της.  Πρόκειται για αφελή ομολογία.  Και αξιοπερίεργη και χρήζουσα κριτικής.  Γιατί προέρχεται όχι από τον πρώτο τυχόντα, αλλά από τον πρώτο πολίτη αυτής της χώρας.  Ο οποίος οφείλει αυξημένη προσοχή και μείζονα επιμέλεια στην εκτέλεση των καθηκόντων του.

Εγείρονται, εν προκειμένω, σοβαρότατα ερωτήματα.  Γιατί προκύπτουν μείζονες ευθύνες και μείζονες συνέπειες.  Προκύπτει, εν πρώτοις, το μέγα θέμα, με ποια εξουσιοδότηση και με ποια δικαιοδοσία ο κ. Χριστόφιας προέβη, μονομερώς μάλιστα και άνευ διασφάλισης ανταλλαγμάτων, στις γενναιόδωρες προσφορές του.  Και, ασφαλώς, δεν επρόκειτο για προσφορές ατομικής ιδιοκτησίας, αλλά προσφορές σε θέματα ύψιστης σημασίας για το παρόν και το μέλλον του λαού, εν ονόματι του οποίου διαπραγματεύεται.  Και τα συμφέροντα του οποίου έχει ταχθεί να υπηρετεί και να προωθεί.

Δεν αποτελεί μυστικό ούτε απόρρητο, ότι ο κ. Χριστόφιας αναφέρεται στην από μέρους του, εκ μέρους μας χωρίς να μας ρωτήσει, αποδοχή της εκ περιτροπής προεδρίας και της παραμονής 50.000 Τούρκων εποίκων στην Κύπρο μετά τη λύση του κυπριακού προβλήματος.

Προσφορές – εμείς τις αποκαλούμε υποχωρήσεις – όχι απλά γενναιόδωρες, αλλά και εθνικά αμφισβητούμενες και επικίνδυνες.  Ασφαλώς και ενήργησε καλοπροαίρετα ο κ. Χριστόφιας ως διαπραγματευτής στην υπό αναφοράν περίπτωση.  Έδρασε, όμως, καθολοκληρίαν λανθασμένα.  Τόσο διαδικαστικά όσο και ουσιαστικά.  Διαδικαστικά, γιατί θυσίασε ένα ισχυρό χαρτί χωρίς να το εξαργυρώσει.  Ουσιαστικά, γιατί πρόκειται για επώδυνες παραχωρήσεις, οι οποίες θα έχουν οδυνηρές συνέπειες στην περαιτέρω πορεία των συνομιλιών και, πολύ περισσότερο, στο περιεχόμενο της λύσης του κυπριακού προβλήματος.  Με τέτοιες χειρονομίες και τέτοια νοοτροπία, οι Τούρκοι ούτε υποχωρούν ούτε λογικεύονται.  Αντίθετα, ασυδοτούν και αποθρασύνονται.  Έστω προς γνώσιν, αξιότιμε κ. Χριστόφια.

Θράσος και ποντιοπιλατισμός

Όταν το θράσος πλεονάζει, τότε έρχονται, ως φυσικό επακόλουθο, και οι ανάλογες δηλώσεις.  Απότοκο και αυτό της θαυμαστής διακυβέρνησης Χριστόφια.

Αναφερόμαστε στην πρόσφατη μαζική έφοδο της αστυνομίας για εντοπισμό και σύλληψη των λαθρομεταναστών στην εντός των τειχών Λευκωσία.  Την πόλη της ομορφιάς, της λαϊκής παράδοσης και της αρχιτεκτονικής μας κληρονομιάς, που η αλλοπρόσαλλη πολιτική της παρούσας διακυβέρνησης την κατάντησε γκέτο τρόμου και παρανομίας και καταφύγιο παρανόμων και αλητηρίων.

Γι’ αυτή την επιχείρησή της, παρόμοιες της οποίας η αστυνομία θα έπρεπε να κάνει συχνά, εισέπραξε τη θρασύτατη κατηγορία του ανεκδιήγητου Προέδρου της Κίνησης για Ισότητα, Στήριξη και Αντιρατσισμό κ. Δώρο Πολυκάρπου, ότι πρόκειται για φαινόμενο κοινωνικού δαρβινισμού όπου διώκονται οι αδύνατοι για να επιβιώσουν οι  δυνατοί.  Θράσος μέγα, αδιαντροπιά απροσμέτρητη από μέρους ενός ανθρώπου που φέρει μέγιστη ευθύνη για την ανασφάλεια, τις κλοπές, την αλητεία, τα μαχαιρώματα και άλλα που οι προστατευόμενοί του έχουν επιφέρει και προκαλέσει σ’ αυτόν τον τόπο.

Αφού τόσο τους αγαπά και τους στηρίζει ο πολύς κ. Πολυκάρπου, γιατί δεν κάνει ο ίδιος προσωπικές θυσίες και τους φορτώνει στην πλάτη του δύσμοιρου αυτού λαού;  Γιατί δεν τους φιλοξενεί στο σπίτι του και στο σπίτι των ομοϊδεατών του; 

Αλλά τι να πούμε και για τον Υπουργό Εσωτερικών και τη Δήμαρχο της Λευκωσίας, οι οποίοι διαχώρισαν τη θέση τους από την επιχείρηση της αστυνομίας, αλλά δεν ανέλαβαν και την ευθύνη που κατά κύριο λόγο υπέχουν για το αξιοθρήνητο κατάντημα της παλιάς Λευκωσίας.  Γιατί αυτοί φέρουν την πιο μεγάλη ευθύνη και από πράξεις και από παραλείψεις για την αξιοθρήνητη κατάσταση.  Και για την ανοχή τους και για την ατονία της επιβολής των νόμων και για την έμπρακτη συμπαράσταση στα δικαιώματα των αλλοδαπών που παραβιάζονται.  Όσον αφορά την Επίτροπο Διοικήσεως, καλύτερα να περιορισθεί στα καθήκοντά της και να προστατεύει τα δικαιώματα των δικών μας πολιτών.  Προδήλως έχει παρεξηγήσει το ρόλο της.

Το είπαμε και το ξαναλέμε: τίποτα δεν θα αφήσει όρθιο σ’ αυτόν τον τόπο αυτή η διακυβέρνηση.  Δεν μας φτάνουν οι διακόσιες πενήντα χιλιάδες έποικοι, δεν μας φτάνουν τα οδοφράγματα της ντροπής και της αναξιοπρέπειας, έχουμε τώρα και τους παράνομους μετανάστες να τυγχάνουν της σπαραξικάρδιας θαλπωρής των κυβερνώντων.

Αυτά για τη συνείδησή σας, κ. Νίκο Αναστασιάδη, που μας αναδείξατε τον κ. Χριστόφια στην εξουσία.  Αλλά και για σας, κύριοι του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ, που μετέχετε σ’ αυτή την διακυβέρνηση.  Δεν σας περιποιεί τιμή και δεν απαλλάσσεστε των ανάλογων ευθυνών.